filmvanalledag

roestig weblog

Wake up

Wake up

Een foto die door filmvanalledag is geplaatst op

Een opvolger voor last.fm?

Als muzieknerd ben ik fan van last.fm. Althans, van hun statistiekjes. Door jarenlang vast te leggen waar je naar luistert – iedere track – ontstaat er je eigen big-data-speeltuin met in mijn geval zo’n 70.000 tracks. Dat is nog niet de helft van wat ik luister, maar het is leuk om doorheen te bladeren.

Maar er komen hoe langer hoe meer scheurtjes in het systeem. Het programma voor de Mac die de scrobbles naar last.fm verzorgt crasht doorlopen (en is al anderhalf jaar niet ge├╝pdatet). Mijn nieuwe stereo speelt heel mooi Spotify, maar stuurt niet en passant die data door naar last.fm. Zo klopt er niets meer van de statistiekjes, en dat kan natuurlijk niet. Maar los daarvan – statistieken kloppen immers nooit – lijkt bij last.fm stilstand achteruitgang. Dus tijd voor een alternatief.

De tijd die ik nu besteed aan het schrijven van dit stukje, had ik ook kunnen gebruiken om op zoek te gaan naar dat alternatief, maar het was tenslotte Nablopomo, dus moest er ook een stukje komen. Dus misschien binnenkort een volgend stukje met het resultaat van de zoektocht.

Nylon of staal

Al weken fiets ik langs de gitaarwinkel en denk: daar moet ik even naar binnen stappen. Maar vaak is dat haastig fietsen, op weg naar iets. Of laat fietsen, op weg naar huis, en is de winkel al gesloten.

Ik heb namelijk een gitaar gekregen van mijn emigrerende zus. Die zij ook weer voor niets van iemand had gekregen, dus het is een echt krijgertje. En hoewel die voor de show in de woonkamer staat, leek het me aardig om te proberen iets te leren. Dus ik wilde een paar plectrums en een capo.

Vanmiddag stapte ik de winkel binnen. Het rook er naar oude eenmanszaken. Veel liefde voor het gitaren, ongetwijfeld veel vakkennis, maar ook een beetje muf. Ik liep een rondje en verteld de man achter de toonbank dat ik een gitaar had gekregen, en nu op zoek was naar wat accessoires. Of ik nylon of stalen snaren had, vroeg hij me. Ik wist het niet helemaal zeker, maar antwoordde nylon. En opgetogen ging ik naar huis.

Bij thuiskomst blijkt deze gitaar voor de helft nylon snaren te hebben, en voor de helft stalen snaren. Dit is vast een grappig feit voor een weblogstukje, dacht ik. Maar mijn gitaarkennis is nog beroerder dan dat, want het hoort gewoon zo. Gitarensnaren.com schrijft:

Bij een “Spaanse” klassieke gitaar zijn de hoge 3 snaren compleet van nylon, de 3 lage snaren hebben een kern van nylon vezels met een wikkeling van metaal er om.

Ahem. Voorlopig zal ik niet doen alsof ik iets weet van gitaren.

Een avontuur dat begint terwijl ik hier met hapklare brokken probeer mensen iets te laten besluiten

Woensdagmiddag. In een zaal op de 5e verdieping sta ik een presentatie te houden. Een verhaal over een radartje in de machine, en wat er gebeurt als je dat radartje omdraait. Het zaaltje bevindt zich in het Schiphol gebouw. Buiten stijgen de vliegtuigen op, maar dat doen ze de hele dag hier. Toen ik voor het eerst een hele dag daar was, moest ik om de vijf minuten naar buiten kijken wat er allemaal voorbij kwam.

Nu gaan de meeste vliegtuigen onopgemerkt aan me voorbij. Maar toch niet helemaal. In een van die vliegtuigen zit zus J., die voor twee jaar naar Toronto vertrekt. Avontuur dat begint terwijl ik hier met hapklare brokken probeer mensen iets te laten besluiten.

Tien jaar terug was ik al eens in deze Canadese miljoenenstad. Indian summer en uitzicht vanuit de CN-tower. Vandaag kreeg ik al een foto op whatsapp van de CN-tower. Volgend jaar ga ik kijken.

Tussen de regels

Unexpected places

67/76

Inzichten komen op de raarste momenten. Vandaag ging er een rijtje getallen over tafel, die ik op moest schrijven. En ineens werd ik bewust dat ik altijd iets langer moet nadenken over het onderscheid tussen 67 en 76. Schrijf ze uit en er staat zevenenzestig en zesenzeventig. Als klank zitten ze (te) dicht bijeen, waardoor er altijd een stapje meer voor nodig is dan voor 95, 48 of 57.

Een voorstel om een van de getallen een andere naam te geven – geen zeven maar ‘beven’ bijvoorbeeld – zesenbeventig en bevenenzestig – zal het wel niet redden.

Herfstplaatjes

Een jaarlijks ritueel. En toch altijd weer met net iets anders thuiskomen.

Yearly Autumn Picture

#LGW14 (1)

Nablo Pomo rijdt ongetwijfeld ontevreden rond in zijn stadsbus in Argentinie. Niet vanwege chagrijnige passagiers of drukke scholieren, maar omdat ik mijn reeks van aaneengesloten bloggen doorbrak. Nu loop ik een post achter.

Op het bureau ligt een print van het blokkenschema van Le Guess Who (#lgw14). Zelden print ik andere dingen dan e-ticket of sinterklaasgedichten, maar dit maal is het handig om aan te strepen wat ik wil zien. Het jaarlijkse festival met vernieuwende muziek is dit jaar voller dan ooit. Door de opening van TivoliVredenburg hebben de makers er serieus ruimte bij gekregen, en ook gevuld. Zonder voorkennis heb je weinig aan het festival, en dus heb ik huiswerk: inluisteren.

Selecties tot nu toe (voor de donderdag en vrijdag)
– The Walking Who
– Grevlag
– The Growlers
– Perfume Genius
– Leafcutter John
– John Lemke
– Nouveau Velo

Alle genoemde artiesten zijn te vinden via de Spotify lijst.

Dom Under

Geef mij een bak oude stenen om in rond te neuzen en ik ben gelukkig. De Romeinen zijn mijn vrienden ook al zijn ze al zo’n 1.700 jaar geleden opgehouden in deze streken te wonen. Tussen mijn vakantiefoto’s zitten bijna altijd wel een paar opgravingen of amfitheaters. Het was dus ook geen wonder dat ik het bezoek aan Dom Under heel leuk vond.

Dom Under is een nieuw bezoekerscentrum op, of liever onder het Domplein in Utrecht. Na een introductie en een korte film, mag je zelf gaan rondkijken. Iedere bezoeker daalt af op het nieuwe trapje op het plein naar de kelder, zo’n 4 meter onder maaiveld. Daar krijg je een zaklamp, die je mag richten op verschillende dingen in de ruimte. Liggen daar een paar potscherven? De zaklamp er op richten, en als je ‘raakt’ krijg je een stuk uitleg op de bijbehorende koptelefoon. De potscherven dragen bijvoorbeeld merktekens bij zich, die laten zien dat deze Romeinse pottenbakkers afkomstig waren uit Spanje. Zo ontdek je in verschillende stappen de geschiedenis van het Domplein.

In de hele beleving is ruim gebruik gemaakt van licht en geluid, en de makers schuwen dramatische uitleg niet. Zo herbeleef je de storm van 1674, waarbij een deel van de Domkerk instortte, met veel bliksem en een spectaculaire film.

Meer informatie: Domunder.nl | 10 euro per persoon (reserveren gewenst)

Den Haag

Den Haag #fva

Een foto die door filmvanalledag is geplaatst op

« Older posts

© 2014 filmvanalledag

Theme by Anders NorenUp ↑