filmvanalledag

roestig weblog

Tag: jaarlijstje (page 1 of 2)

Auditief jaarlijstje 2016

Lange tijd dacht ik geen muzikaal jaarlijstje te schrijven in 2016. Tot ik een paar dagen terug op Facebook reageerde op een post en ineens een lijstje had. 2016 werd onverwacht het jaar van de podcast. Voor lange autoritten en voor tijdens huishoudelijke klusjes. Prettige ontspannend en vooral invalshoeken en diepte die je op de reguliere radio zelden tegenkomt.

Albums
Radiohead – a Moon Shaped Pool
Wilco – Schmilco
Basia Bulat – Good Advice
Nicolas Jaar- Sirens
Mono – Requiem for Hell

Live-optredens
Basia Bulat – Paradiso, 8 mei – een popshow in al z’n raffinement.
Bruce Springsteen – Malieveld, 14 juni – doorgaan tot je niet meer op je benen kan staan.
Wilco – Tivoli Ronda, 9 november – de post-Trump show. Of hoe muziek een kater weg kan spoelen.

Podcasts
Het jaar van de podcast dus.

  • The Talk Show with John Gruber – Minimaal 2 uur gebabbel van John Gruber, de blogger achter Daring Fireball. Veel Apple. Erg ontspannen voor lange autoritten.
  • Exponent – De gesproken toelichting op de analyses van Stratechry. Over business, internet en strategie. Vooral over de grote bedrijven.
  • 99% Invisible – Achtergronden in ontwerp en techniek van onze leefomgeving. Radiodocumentaires uit de VS over alle ontworpen aspecten in ons leven, waar we ons zelden bewust van zijn.
  • De Correspondent – Net als in hun artikelen probeert de Correspondent een andere invalshoek. Soms een wat pedant toontje, maar regelmatig interessant.
  • The History of Rome – Een wat oudere podcast, maar gezien het onderwerp is dat niet zo belangrijk. In minstens 179 delen door de geschiedenis van de Romeinen. In de afgelopen weken ben ik tot deel 20 gevorderd.

Jaarlijstje 2015

Het jaarlijstje van 2015 is kort en lang tegelijk. Eigenlijk waren er maar twee bepalende albums die ik het hele jaar door luisterde. Waarvan er strikt genomen eentje uit 2014 komt, maar die ik pas op oudjaarsdag 2014 ontdekte. En de andere plaat gemaakt is door een band die vooral bekend was in de jaren ’90. U merkt het, ik ben helemaal bij de tijd.

  1. Blur – The Magic Whip – prima muziek om te zingen als je in de Appalachen bergen aan het beklimmen bent en herrie moet maken om te zorgen dat de bruine beren niet te veel van je schrikken.
  2. The Antlers – Familiars – prima muziek om te luisteren in een omgebouwde Groningse kerk op maandagochtend terwijl je nog snel ontbijt voordat de stad je wegroept uit het ommeland.

En dan al het andere. Albums die een paar maanden bij me waren, maar waarvan nog moet blijken of ze echt jaren meegaan. Enige suggesties:

Jaarlijst (2014)

De muzikale jaarlijst van 2014; tweede kerstdag leek me een mooi moment die te publiceren. Alle genoemde albums zijn ook te vinden via deze lijst op Spotify.

1. The War on Drugs – Lost in the Dream

Al een tijdje ben ik overal rond aan het bazuinen dat The War on Drugs de beste plaat van het jaar heeft gemaakt.

In Maart kwam ik hun nieuwe album op de luisterpaal tegen, en omdat hun naam me wel iets zei, besloot ik het eens te gaan luisteren. Het sloeg in als de bliksem, en ik heb lang gedacht wat dit nu is; de juiste combinatie van jaren ’80 (denk Springsteen, Rod Steward, een album lang Don Henley’s Boys of Summer, Bob Dylan) met een scheut shoegaze er bij. Terwijl vorig jaar Kurt Vile op het lijstje kwam, staat daar nu dus zijn oude band erbij. Ik ben benieuwd wat 2015 biedt uit deze hoek.

2. Elbow – The Takeoff and Landing of Everything

Een groeier. Misschien wel nog beter dan hun doorbraak The Seldom Seen Kid. Zie mijn eerdere stuk What a perfect waste of time

De rest

Het probleem bij het samenstellen van deze jaarlijst was de breedte. De eerste twee plekken waren volkomen duidelijk, maar daarna werd het twijfelachtig. Welke dingen zijn jaarlijstwaardig? Later nog een stukje over de mogelijke invloed van Spotify op luistergedrag, maar nu alleen de beste titels.

  • Conor Oberst – Upside Down Mountain
  • Mogwai – Rave Tapes
  • Damien Rice – My Favourite Faded Fantasy
  • Beck – Morning Phase
  • Temples – Sun Structures
  • Goat – Commune
  • Blaudzun – Promises of No Man’s Land

Jaarlijstje (2013)

Terwijl ik in stilte bezig ben een visie op te stellen voor de toekomst van dit weblog, toch nog maar een jaarlijstje van de beste muziek van 2013.

Beste albums

1. Kurt Vile – Waking on a Pretty Daze – Met Kurt door de polder rijden is uitermate ontspannen.

2. Arcade Fire – Reflektor – Hype, en terecht

3. Nick Cave – Push the Sky Away

4. Mister and Mississippi – Mister and Mississippi

5. Mogwai – Les Revenants (Soundtrack)

6. Franz Ferdinand – Right Thoughts, Right Words, Right Action

Beste live optredens

1. Bruce Springsteen (Monchengladbach)

2. Patrick Watson (Crosslinx Festival)

3. J. Brahms (Ohrid Summer Festival)

4. Kurt Vile (Best Kept Secret)

5. Olafur Arnalds (Le Guess Who)

Meest gedraaide tracks volgens last.fm die niet op bovengenoemde albums voorkomen

1. The Boxer Rebellion – Diamonds

2. Foo Fighters – Walk (2 jaar oud maar nog steeds favoriet)

3. Sigur Ros – Brennisteinn

4. Lisa Hannigan – What’ll I Do

5. Low – Just Make It Stop

Jaarlijst (2012)

Al jaren post ik zo eind december een jaarlijst met de leukste albums van het afgelopen jaar. Wat er van blijft, daar twijfel ik wel over (zie voorgaande jaren), maar voor nu zijn al die lijstjes leuk vermaak. Op willekeurige volgorde de beste vondsten:

Of Monsters and Men – My Head is an Animal – Vrolijke, niet al te ingewikkelde popfolk uit IJsland. Als u een beetje radio heeft geluisterd het afgelopen jaar kent u Little Talks natuurlijk. Platgespeeld tijdens de verhuizing.

Lisa Hannigan – Passangers (2011) – Eigenlijk uit al een release uit 2011, maar pas in 2012 op de radar verschenen, dankzij een hartverwarmend concert in Tivoli

Blaudzun – Heavy Flowers – Na jaren waarin Blaudzun vooral in kleine zaaltjes te vinden was, een mooie doorbraakplaat

Einar Stray – Chiaroscuro (2011) – Terwijl alle hipsters op Festival de Beschaving naar het podium snelden toen Alt-J kwam spelen, was Einar Stray voor mij de ontdekking terwijl ik in de zon in het gras lag. De Sigur Ros van Noorwegen, maar dan met meer jazz, meer piano, een meer variëteit.

Sharon van Etten – Tramp – Zonder vooropgezet plan kreeg ik het voor elkaar om Sharon van Etten in een half jaar drie keer te zien spelen. Iets dat voor een Amerikaanse artieste nog wel onwaarschijnlijk is, maar die op blijft duiken op festivals. Fijne muziek, soort The National meets sintersongwriter.

DIIV – Oshin – van de (stampvolle) Ekko naar David Letterman in twee weken, deze band speelde het klaar

dEUS had met Quatre Mains nog een single die de moeite waard is, maar waar het album het niet haalt.

Dit allemaal zelf horen? Luister naar de Jaarlijst

Al het goede komt uit Amerika en Nieuwegein – Jaarlijstje (2)

Het tweede stukje over het jaarlijstje was een beetje achtergebleven. Daarom vandaag maar. Op de keper beschouwd kan men pas terugblikken op een jaar als het jaar ook afgelopen is, dus iedereen die een jaaroverzicht publiceerde de afgelopen twee maanden zou een appendix mogen publiceren.

Op willekeurige volgorde, met Spotify-links, de beste albums van 2011.

Low – C’mon

Foo Fighters – Wasting Light

Spinvis – Tot Ziens, Justine Keller

Wilco – The Whole Love

Destroyer – Kaputt

Jaarlijstje (1)

We spreken een avond in juni. Drieentwintig, geloof ik. Ik log in op server en tegelijkertijd zet ik Spotify aan, met de Foo Fighters, die de week daarvoor op Pinkpop een indrukwekkende show hebben getoond. Reden voor mij om eens serieus te luisteren naar de Foo Fighters, dat heb ik namelijk nooit eerder gedaan.

Een avond ontrolt zich met een voorstel en de gevolgen. Met een bug in Excel en de zoektocht naar de hotfix. Telefonisch overleg, en nog een keer.

En ondertussen raakte ik onder de indruk van Wasting Light. Eerder schreef ik er al over, namelijk dat het eigenlijk totaal geen vernieuwende muziek is, maar wel fijne muziek is.

Het hele album op Spotify luisteren | Walk op Youtube.

Jaarlijstje (6 en slot)

Er was nog een deeltje 6, na de kerst. Nog wat muziek die het noemen waard is:

Warpaint – The Fool – hoe andermans muziek misschien toch mijn muziek kan worden.

Trentemøller – Into The Great Wide Yonder- een beetje anders dan voorheen, maar volgens de statistieken van last.fm heb ik de afgelopen jaar veel naar deze Deense techno geluisterd.

Olafur Arnalds – And They Have Escaped The Weight Of Darkness – de IJslandse neo-klassieke muziek begint eindelijk door te sijpelen. Niet dat dat zo nodig is, ik vind het wel best om in een kleine zaaltje zijn concert mee te kunnen maken.

North Atlantic Ocillation – Grappling Hooks – laat ik er nog een dark horse tussen zetten. Een postrock-album waarvan ik zelf ook nog niet zo zeker weet of het op dit lijstje moet, maar met het voordeel van de twijfel staat het erbij.

John Roberts – Glass Eights – Deep House met een paar briljante samples. Organisch, zoals ze dat tegenwoordig noemen.

En voor wie het helemaal zat is: pas op voor besmetting met het eindjaarslijstjesvirus

Jaarlijstje (4) – Arcade Fire – the Suburbs

De laatste keer dat ik langs het veldje liep had ik mijn auto een paar straten verderop moeten parkeren. Het aantal auto’s in de buurt is toegenomen in al die jaren.

Op het veldje speelden we voetbal. Of oorlogje. Hier hadden we een club. Onze geheime code was 9896, genoemd naar onze leeftijden. Waar de leden zijn gebleven? Ik heb geen idee. Google zou uitkomst kunnen brengen, maar op een of ander manier denk ik niet dat ik behoefte heb nieuwe informatie aan de herinnering toe te voegen.

Nu lijkt het veldje ongelofelijk klein, veel te klein om behoorlijk op te voetballen. Fysiek is de situatie vrijwel onveranderd: het veldje is er nog. Maar ik ben er niet meer.

Precies dat gevoel weet de Arcade Fire op the Suburbs neer te zetten. Waar kom je vandaan, en wat ben je ontgroeid? All my old friends, they don’t know me now.

Overigens maar één van de verhalen die over the Suburbs valt te vertellen – maar dat misschien een ander keer.

*

Luisteren op Grooveshark

Jaarlijstje (3) – Esbjörn Svensson Trio – Seven Days of Falling

Een serieuze muziekblogger zet alleen muziek uit 2010 op het jaarlijstje. Omdat ik dat toch niet ben, mag ook oudere muziek die ik in 2010 ontdekte op het lijstje. Zeker als het om het Esbjörn Svenson Trio gaat.

‘Nog één album dan’, dacht ik. De hele avond heb ik muziek met jazz-invloeden gedraaid, maar aan een echt jazzalbum was ik nog niet toegekomen. Ik ben moe van de vele indrukken en van 900 kilometer traag autorijden in drie dagen. Het vooruitzicht is een nacht gebrekkig slapen op deze nachttrein. Buiten is donker, al uren. Ik ben blij met de iPod.

Aan de man van de speciaalzaak annex kapper voor artistiekelingen had ik gevraagd wat hij aan zou raden, omdat ik zelf niks weet van jazz. Zijn advies had ik gekocht als cadeau. Het bleek een schot in de roos. Dit was een cd van een Zweedse jazzpianist die helaas was overleden bij een duikongeluk, zo vertelde H. ‘De Radiohead van de jazz’, was zijn omschrijving.

Een paar dagen later had ik toch eens wat gegoogled naar een dode Zweedse jazzpianist. Nu heb ik permanent vier albums van het Esbjörn Svensson Trio op de iPod staan. Er zijn nog een stuk wat andere albums die ik bewaar voor later.

*

Luisteren op Spotify

Older posts

© 2017 filmvanalledag

Theme by Anders NorenUp ↑