31/12

Is het nu toeval, dat ik op de dag dat alle rotjochies zoveel mogelijk vuurwerk afsteken, zo veel ambulances hoor gaan.

In ieder geval hoop ik dat het straks gaat regenen tot een uur of half twaalf vanavond.

En verder u allen een prettige jaarwisseling.

Typ Test

Om u spieren eens te testen: hoe snel kunt u eigenlijk typen? Deze Amerikaanse test rekent het uit: Typing test.

(Ik haalde 47, met twee fouten).

Wateroverlast

Plons. Een grote golf in Azie en 100.000 mensen dood. Ja, dat cijfer van 100.000 is nog niet bereikt, maar dat komt nog wel, een dezer dagen.

En dan.

Het stemt zo relatief. Een dode is een drama, zo'n massa is niet te bevatten. De alledaagsheid, het lijkt zo overbodig. Je zou willen dat. Dat een daad ook iets zichtbaar zou veranderen.

En dan denk je er nog een keer over na, en dan kom je weer tot de conclusie dat de wereld misschien toch een minder leuke plek is dan je wel hoopt. Of dat, beter gezegd, het leven meer alle kleuren van het spectrum zien is dan je soms zou willen.

Ja, je zou een leuke discussie kunnen voeren of het zin heeft om je druk te maken over zo'n ramp.
Al gaat dat misschien te meer over het begrip zin dan over die ramp.

Enfin, u kent het gironummer.

Op weg naar het toppunt van lijflog

Objecten aanwezig op mijn bureau (niet in enige vorm van chronologie, belangrijkheid, of omvang).

een parker pen met omgebogen clipje
mijn horloge
een schaar
een dop van een plastic flesje mineraalwater
een briefje met een sinterklaasgedicht
een iMac
een pakje zakdoeken
een potlood
het kleine statief van mijn fototoestel
mijn fototoestel
een stift om cd-r met te bschrijven
nog een pakje papieren zakdoeken
een tijdschrift van deze maand
een toetsenbord en muis
een radio
een stapel (7 centimeter) papier
vier glazen, leeg en schoon (hooguit stoffig)
een 64 mb usb-geheugenstick
een kortingskaartje voor bij de Swirl's
een kapotte batterij
een zakje met pijnstillerpoeder
een bureaulamp
de adapter van mijn iPod
het snoertje van mijn iPod
meer papier
een leeg potje waar ooit een cactus in zat
een mobiele telefoon
een led-je dat kan knipperen
een nietmachine
een geheugenkaartlezer voor fotografische geheugens
een bibliotheekboek (Maanpaleis van Paul Auster)
diverse kabels
een nieuwsbrief

Schilderen

Een muur, van links naar rechts. Stukje voor stukje, en af en toe heb ik het idee dat ik de landkaart van Rusland aan het tekenen ben, zo groot lijkt de muur.

Alweer een paar dagen geleden

Het is avond. Buiten is het zwart. Binnen schijnt het bleke tl-licht op de paar reizigers die er nog zijn. Maxi Jazz prevelt een paar woorden in mijn oor.
Mama can't get no sleep / Baby quite never get enough to eat / Goes to school / learns to steal, learns to fight.

Twee banken verderop zit een vrouw met een kartonnen doos; een kerstpakket. Ze opent het en bekijkt wat ze heeft gekregen. Een of andere pudding, in een donker doosje. Ze stopt het ding terug in de doos. Deksel open, deksel dicht, telkens weer, dat moet efficienter kunnen.
Maar daar denkt ze niet. Stuk voor stuk bekijkt ze haar spullen.

Uiteindelijk pakt ze pakje chocolaatjes, en maakt de verpakking open. Aan het einde van de rit is het leeg.

Kaartje

Zet uw printer maar vast aan, dan is dit voor aan de muur.

.

Graai

Poeh zeg. Heel Holland wil liflafjes eten over twee dagen, en dus is het tussen alle karren doorkronkelen om ergens te komen in de supermarkt. En vechten om de laatste ijstaarten. Nou ja, vechten, bijna dan.
Misschien zou via Internet kopen in deze dagen een goede oplossing zijn.

Ik hou niet zo van het Grote Boodschappenfestijn, geloof ik.

(En welke liflafjes heeft u eigenlijk gekocht?).

Als

En ik zag een hijskraan aan het werk. Een aardige vorm van afleiding als je op de trein moet wachten en nog even een excuus zoekt om niet verder te hoeven lezen. Het is mooi zoals hij de dingen van het dak afhaalt en in de container zet.

De schoonheid van een hijskraan. Ja, iets machtigs en iets facinerds heeft het wel. Als ik geen hoogtevrees had gehad, misschien was ik dan wel hijskraanmachinist geworden.

Als. En nog een heleboel andere 'als'-en, dat ook.

Groeten uit Zuid-Limburg

Zo. Ze zijn af. De bergen werk zijn aan de kant gezet, verdeeld en teruggebracht tot overzichtelijke bergjes. Een heuvellandschap werk, zogezegd.

Terwijl

Terwijl het zondagmiddag is klik ik nog eens langs wat weblogs. Voeg wat linkdumps toe en zie de stapels werk liggen. Eigenlijk zou dat moeten. In plaats van, snapt u.

Terwijl de klok doortikt. Ik had bedacht dat ik om vier uur zou beginnen met werk. Het is al weer een half uur later.

Terwijl het zondag is en er hier normaal wel eens een foto wordt gepost, maar ik al weken niets nieuws heb geschoten dat van enig belang zou kunnen zijn. Ik zou wel weer het archief kunnen plunderen, maar dat voegt zo weinig toe. Over een week is het kerst en dan heb ik wel tijd om weer eens foto's te maken.

Over een week is het kerst en ik heb vannacht bedacht hoe het ontwerp voor een kerstkaart eruit moest zien. Nu nog even maken, tussen de bedrijven door.

Dus.

Afsluiten. Appeltje-Q. De stapels inventariseren.

niks moet

wat moet dat moet dat moet dat moet dat moet
datmoetdatmoet watmoet datmoet elkedagfruitmoet datmoet wantdatmoet
entmoet ontmoet vermoed veelmoednodig
wat moet dat moet datmoetdanmaar
dat moet datmammoetdanmaar
mammoet? uitgestorven

3x

Klik

Mag u raden waar ik was.

(Of niet, als u dat niet interesseert. Eigenlijk moet u zelf maar weten wat u doet. Dat zinnetje staat er eigenlijk alleen maar om nog een beetje paginavulling te maken. Als alternatief had ik trouwens ook dit linkje nog wel gehad. Maar dit alles uiteraard, volledig terzijde).

Revelatie van het seizoen

Ok, het kost 1 euro 75, wat eigenlijk wel erg veel is. Maar toch.

Winter-Cappucino.

Nu in uw stationskiosk (voordat het uitverkocht is).

Vierkant

Soms, he, soms vraag je je ineens dingen af.

Waarom zie je nauwelijks serviezen met vierkante borden?

Bot

Neef heeft een hond.
De hond kreeg een bot.
En wat doen honden met botten?
Juist, begraven.
De hond koos voor de plantenbak.

Waarschijnlijk uit verveling

Met je brommer in de half-pipe.

Zondag Klusfotologdag

Mijn werkschoen, na een halve dag verven.

Veteranen

Vrijdagavond zag ik de aankondigingen op het late journaal. Het exacte programma van de bijzetting van Bernhard. O, ja, die werd ook nog begraven. Mocht tijd worden na een week van terugbliks en specials.

Ik was het weer vergeten toen ik zaterdagmiddag op de trein stapte. Vol oude mannen, netjes gekleed en met een hele rits medailles op. Natuurlijk! De veteranen die bij de bijzetting waren geweest. Ik ging zitten, pakte iets te lezen en zag de twee naast me langzaam in slaap vallen. Ook zij zijn oud geworden. Maar toch, als je ze eens goed in de ogen kijkt twijfel je er niet aan dat ze zo weer zouden vechten, als het nodig was.

Congres

Bezoek aan een congres leverde inhoudelijk gezien niet zoveel op. Het was zoeken naar de krenten in de pap.

*

Mooi om te zien hoe de fotograaf z'n best doet om in de pauze een van de hoofdsprekers op foto te krijgen zonder de sigaret in z'n vingers.

Het lukte niet.

*

Toen het congres op z'n einde liep, was de sfeer achterin de zaal wat teleurgesteld. Maak er maar een einde aan, dan kunnen iets eten. Als afsluiter werd ons een Duitser voorgeschoteld. De man, die iets belangrijks was in Europa, stond enthousiast holle frasen te produceren in het Zuid-Duits. Om iets van verbondenheid aan een gezamenlijk doel in de zaal te smeden.

Bij de lunch doopten we hem 'de dominee'.

Tussendoortje

Ja, dat lijstje komt wel af.

Voor u nog een foto die ik afgelopen weekend maakte, in een experiment met glazen en lichtval.

Voor het eerst in tijden

Een to-do lijstje gemaakt.

Nu maar afwerken.

Accenten

En dan heb je accenten. Soms zo zwaar dat je bijna ondertiteling zou willen.

En soms zo dat je maar net iets kan onderscheiden wat een accent zou kunnen zijn. Zo hoorde ik iemand spreken die consequent de letter t wegliet.

'En als je dan zie, ...'

'Hoe dat dan gaa(t),...'

Ik kan het niet thuisbrengen, het weglaten van de de letter t. Zeker omdat de rest klinkt als standaardnederlands. U wel, misschien?

Opgelost

Zaterdagochtend, de lokale bouwmarkt. In het grote schap een mooie fles met chemische troep uitgezocht. Het is weliswaar niet goed voor het milieu, maar het zal de afvoer voorgoed van z'n verstoppingen afhelpen.

Zaterdagmiddag: het spul er door heen gejaagd. Het bruist wat en volgens de verpakking moet je dit goedje niet over je handen strooien. Sowieso is aanraking niet erg gezond. Maar de gootsteen loopt weer als een zonnetje. Probleem opgelost

Maandagavond. Bij het wegspoelen van de afwas klinkt er een hoop geraas onder de gootsteen. Bij het openen van het keukenkastje blijkt de afvoer niet goed dicht te zitten. Snel de wasbak dichtgedaan, en een grotere watersnood voorkomen. Bij nadere inspectie blijkt dat een van de rubberen ringetjes die de afvoer bij een houden verdwenen te zijn. Waarschijnlijk opgelost in het hevige schoonmaakmiddel.

Zondag Fotologdag

Noodoplossingen

En dan vraag je je gisteren een beetje gekscherend af of er nog pakpapier in huis is. Het was wel aanwezig. Alleen niet voldoende.

Dus stond ik op 4 december om tien over vijf bij Albert Heijn, om te kijken of ze nog pakpapier hadden. Er stond een schap met aanbiedingen. Mega-verpakkingen schuim. Chocoladeletters in diverse letters. Allemaal met 35% korting. Maar geen pakpapier (en ook geen marsepein).

Bij de kassa hadden ze nu rollen met kerst-pakpapier.

2 Dagen nog

Hmm. Wat rijmt er op klus?

Bus. Dus. Mus. Ondertussen - dan zou je er klussen van moeten maken.

- En waar ligt het pakpapier, trouwens?

Ik ben een printerterrorist

Zojuist heb ik namelijk bijna 140 pagina's geprint terwijl het papier bijna op is (er moest zelfs papier uit de kleurenprinter komen om de printopdracht af te maken).

Benieuwd hoe de mensen die na mij komen het er vanaf brengen.