» 13 05 2004
»
» deel op twitter
» deel op facebook
In de trein (15)
Een luxe dame zat tegenover me. Slank, bijna mager, maar nog wel zo dat ze er niet ongezond uitzag. Piekfijn. Een donker pak, een zakelijk tas. Tot in de puntjes verzorgd. Ze las de NRC van gisteren.
Het begon ermee dat ze een flesje cola openmaakte. Wat lukte, maar er wel voor zorgde dat het tafelblad onder de spetters van de licht exlosieve cola kwam te zitten. Als ik tegenover een dame zit, verander ik soms in een gentleman. Dit keer ook - ik bood een paar van de 38 papieren zakdoekjes die ik toch al bij me had aan (verkoudheid, remember?).
Maar het beeld van dame viel definitief in stukken toen ze haar telefoon opnam. Haar naam, daar lag het aan. Ik bedoel, Mirjam is toch geen naam voor een dame. Wat je ook doet. Maar vreemd blijft het, dat zo'n naam en zo'n beeld niet overeenkomen.
De eerste Mirjam die mij te binnen schiet
is mijn vroegere buurmeisje en stapmaatje.
Zij heeft meestal een dikke Harley onder haar
welgeschapen kont. Zeker geen dame!
Er zat een meisje bij mij op de basisschool die zo heet. Verschrikkelijk kind, vandaar dat die naam me altijd een beetje bitter doet kijken.
Mirjam. Zo hoor je de naam nooit, zo kom je hem in 2 dagen 4 keer tegen. Dit was de 4e. Ik begin eraan te wennen...
En wat heeft u daarop te zeggen?