Troosteloos (2)

Beton, staal en grindtegels vermalen tot een modernistische droom. De flats uit de middelgrote stad waren gebouwd in het begin van de jaren '70. Volgens de verhalen waren ze nu vervallen tot de slechtste plek van de stad. Hier woonden de drop-outs van de samenleving. De mensen op het randje. Junks, psychiatrische patienten en gefragmenteerde gezinnen. Volgens de verhalen. We gingen kijken.

En op de een of andere manier lukte het niet die verhalen te zien. Er zwierf geen afval over straat. Er stonden gewone auto's geparkeerd. De glazenwasser was bezig bij de ingang, waardoor we naar binnen konden. Met de lift, die sober was maar wel opgeruimd gingen we naar de hoogste verdieping. Op de 10e verdieping overzagen we de stad. We liepen heen en weer over de galerij. Mooi waren ze niet, deze flats, maar het feit dat de bewoners gewoon plantjes hielden op de galerij leek toch een aanwijzing dat het wel meeviel.