» 29 05 2004
»
» deel op twitter
» deel op facebook
Het is 22 uur 58 als de trein optrekt vanaf het station. Nog een klein stukje, en dan ben ik thuis. Moe maar voldaan. De euforie gloeit nog na terwijl je naar de kleur van TL-verlichting kijkt.
Drie mannen komen de coupe binnen, druk pratend. 'He, zag je dat?, dat was dat wijf uit Goede Tijden, Slechte Tijden!'
- 'Nee joh, helemaal niet'
'Ja echt, dat was ze! Moest je kijken!'.
- 'Echt niet, man'.
En zo liepen ze verder, discussierend over wel of niet. En ik zat erbij en bedacht me dat ik het antwoord niet zou kunnen geven.