In de trein (19)

Tussen Roosendaal en Bergen op Zoom zit er een grote, dikke man tegenover me. Hij werkt op zijn PDA. Dan gaat zijn mobiel. Hij neemt op, en er ontvouwt zich een gesprek. De dikke man legt de telefoon op z'n schouder, en hoeft z'n hoofd nauwelijks te draaien om de telefoon te klemmen tussen hoofd en schouder. Zo belt hij ruim tien minuten. Waar ik of kramp had gekregen, dan wel de telefoon had laten vallen, houdt hij het moeiteloos vol.

Dik zijn heeft dus ook voordelen.