» 04 09 2004
»
» deel op twitter
» deel op facebook
To be or not to be
'Gewoon jezelf zijn' is een brokje taal dat al een paar weken rondhangt in dit hoofd. Want, is wie je bent niet altijd afhankelijk van je omgeving, van de omstanders?
En, stel nu dat wie we zijn altijd wordt beinvloed door met wie we zijn, is er dan ooit iemand onafhankelijk te noemen?
Er is een verschil tussen jezelf zijn met invloeden van anderen en je volledig zetten naar een ander. In het laatste geval doe je dingen die je in eerste instantie niet zelf zou doen.
Zonder de invloed van met wie je bent was je in beginsel nooit een mens met het besef van een eigen zelf geweest. Hoe extreem wil je onafhankelijk uiteindelijk opvatten?
Wie je bent is wat je was.
het veronderstelt ook een soort van statisch zijn vind ik, alsof ik morgen ben wie ik gisteren was...
Gewoon jezelf zijn.
Voor mij betekent het dat ik niet als een schoothond sociaal wenselijk gedrag ga vertonen en allerlei dingen tegen m'n zin in zeg of doe. En achteraf kwaad om wordt.
Of zo.
En wat heeft u daarop te zeggen?