In de trein (21)

Het was een waar multicultureel genoegen vandaag. En dan het woord cultureel in een andere betekenis dan u misschien denkt.

Een man die de Engelse uitgave van de Da Vinci Code leest. In paperback.
Een andere man, met een Mickey Mouse / Disneyland USA-embleem op zijn jas.
Een gereformeerd meisje met een dik boek over Hizkia
Een man met een moeilijk uitziend boek over de politiek.
Iemand ergens achter in het treinstel die Frank Boeijen Boudewijn de Groot Hans de Booy zingt: 'Annabel / Het wordt niets zonder jou'.

Wat een gezelschap. Een trein is diverser dan de cultuurbijlage van de krant.

Zondag Fotologdag

Uit de ramsj

Dinsdag was ik even bij de Donner in Rotterdam. Voor wie het niet weet: een van de grootste boekwinkels van Nederland. En bovenin, op de zevende verdieping is de rommelafdeling. Ook wel de ramsj genoemd. Daar liggen de boeken niet meer heel keurig op stapeltjes en geordend op thema, maar mag je zelf zoeken. Eigenlijk wel zo leuk.

Uit de ramsj gevist en zeer aan te raden: Duitsland achter de schermen van Michele de Waard (maar 5 euri).

Gedichtendag

Dromen

's Avonds stap ik uit bij de noordelijkste halte van het land
Het ruikt naar slijk en naar jou

Je wacht op mij en pakt mijn rugzak
en zegt dat onze taal nog lang niet uit is
Je blonde haar waait voor je gezicht

Achter ons ligt de hoeve waar ik al jaren
van droom. Dat de grond zwart verschroeid is
en ik de woorden niet meer kan terugvinden
Ik schrob de spinrag van de muren,
kook soep voor de oude families en weet nooit
welke taal ik zal spreken. Ik ben de stervende.

Je bent de zwerver in je eigen taal
Je stem spreekt in de nacht en ik val
Je bent de vrijer van de verre wouden.

En de droom ruikt immers naar het slijk van de aarde.

(Albertina Soepboer, 2000)

Een trucje

Dag computerslaven. Hoe lang zit u al achter uw rekenende machine? Hoeveel uur duurde het eerdat u langs dit log kwam? Voelt u nog dat u een lichaam heeft, of bent u een geworden met muis en beeldscherm?

Dan gaan we nu een trucje doen om te laten zien dat u nog een lichaam heeft, en dat zo'n lichaam nog een vreemd ding is, waar een hoop aan te ontdekken is.

Til uw rechtervoet op en draai rondjes met klok mee.
(Draai, draai, draai).
Teken ondertussen in de lucht het cijfer 6.
(Teken)
U zult merken dat de beweging van de voet zich omkeert.

(Wat mij verder op het idee brengt dat er vast een markt is voor een weblog met dagelijkse anti-rsi en anti-stress oefeningen. Is www.helemaalzen.web-log.nl all geclaimd?).

De spuitplek van Gerrit Zalm?

Fotologdag: een dagje later

Ongelijke strijd

Voor me op het pad loopt een jongetje. Of misschien moet je hem wel een jochie noemen; hij ziet er uit als een straatschoffie, en die noem je jochie, liefst met een plat Utrechts accent. Een paar keer staat hij stil en lijkt wat te rommelen met zijn handschoenen. Ik haal hem in en hij rent mij weer voorbij. Stuivertje wisselen
Als ik de hoek om sla zie ik hem weer stil staan. Weer is hij bezig met de zwarte handschoenen. Zouden ze te klein zijn, of niet goed passen? Terwijl ik hem passeer zie ik dat hij sneeuwbal draagt. Aha! Het jochie is dus aan het slepen met sneeuw. Hij schraapt de restjes uit de donkere hoeken, om ze te verzamelen voor een sneeuwbal. Maar veel sneeuw zal hij niet meer verzamelen. Zijn handschoenen zijn er vast te warm voor, en wat er lag is gesmolten. Zo zal hij rond blijven lopen, zonder ooit veel te verzamelen.

Zoem

Het is een groot gebouwencomplex. Weliswaar met een logische indeling, maar die zie je waarschijnlijk pas als je het doorhebt, en dat is pas na een paar jaar rondhangen.

Dus draaideur door, naar links de trap op, bovenaan naar rechts, deur door, deur door, de gang op naar rechts dan linksaf, nog twee deuren door en dan ben ik waar ik moet wachten. Een kort gangetje met drie stoelen, en de ingang van het trappenhuis. Het is er wit en kaal verlicht, en alles in de ruimte lijkt er op gericht om het zo eenvoudig mogelijk schoon te maken.

Zitten en wachten in een steriele ruimte. Niets van buiten te horen. Het enige wat er is, is de zoem van het lampje van de nooduitgang. Of misschien is het de airco, dat zou ook kunnen. Er gaat iemand door het trappenhuis, naar boven. Het trappenhuis echoot. Iets dat me aan Moria doet denken.

Er klonk een zwaar geluid: een dreunende Boem! dat uit de diepten ver beneden hen scheen te komen, en het gesteente onder hun voeten deed trillen. Doem, doem, dreunde het opnieuw, alsof enorme handen de grotten van Moria tot een geweldige trommel maakten. Toen klonk er een schallende stoot: in de zaal werd een grote hoorn gestoken, en verder weg klonken hoorns en rauwe kreten in antwoord. Ook was er het geluid van vele voeten die zich repten.

Toen ging mijn telefoon trillen.

Rondje

Gisterochtend even in Den Haag, toen vlug naar Amsterdam. 's Middags in Utrecht en toen nog 's avonds naar Rotterdam.

Kon me niet herinneren dat ik eerder zo'n rondje grote steden gemaakt had.

*

Ondertussen spotte ik de nieuwe frisdrankautomaat. Hagelnieuw, tussen de koffie- en de snoepautomaat.

En het eerste bericht dat het ding gaf was de storingsmelding.

Koffie

Er ligt hier een open zak met koffiepads van Senseo.

Nu ruikt het de hele dag alsof er koffie is. Fijn.

Rampjes

Vanmiddag, een uur of kwart voor een. Het netwerk ging plat. Al het internet, inloggen en printen deed het niet meer. Wat nogal wat mensen werkeloos maakte.

Ze pakten een boekje, of gingen wat eten. Of een beetje kletsen met elkaar. Zo werd de saamhorigheid weer een stukje groter.

En wat in het klein werkt, werkt vast ook in het groot. Ergo: ten einde de saamhorigheid in Nederland te vergroten, dienen er meer kleine rampjes te gebeuren in Nederland. Voorstellen kunnen worden gestuurd naar de Commissie Rampstimulatie, Postbus 770, 1013 AC Amsterdam.

Zondag Fotologdag

Een liedje op zaterdag

Klik

Zo. En nu vraagt u zich af, waaraan heb ik nu weer een liedje verdiend? Toch? Om antwoord te geven op prangende vragen: u krijgt dit ding als een soort afkoopsom. Vanmorgen heb ik namelijk een nieuwe rugtas aangeschaft, en die heeft toch een muzikale gadget aan boord. En omdat u dus zielig bent, want u heeft die gadget niet, krijgt u een liedje.

En wat voor gadget is dat dan wel? De rugtas - die na tien jaar de vorige komt vervangen - heeft een speciaal gaatje aan de voorkant. Dan kan je Walkman iPod in je tas worden opgeborgen, en kan het snoertje met de oordopjes naar buiten toe steken. Zo ontwijk je elke crimineel.

Volstrekt nutteloos, en waarschijnlijk zal ik het nooit gebruiken. Maar dat zei ik al: het is een gadget.

Nacht (2)

Man met een grote zwarte jas strak dichtgeknoopt passeert. Snelweggeluiden reizen uit het zuiden op de wind - dat is nog eens goedkoop.

De sterren van Orion in het oosten en verder te veel straatverlichting om onderscheidend te zijn.

Hordes harde koude lucht; je kijkt er naar, het is helder en je denkt 'dat is gezond'.

Tintelend is de stilte als je - tussenvlug en binnendoor - de autoluwe straat in springt.

Wat zou kunnen

Als je een weblog hebt zijn er tal van mogelijkheden. Zo zou ik campagne kunnen voeren voor de Dutch Bloggies.

Zo zou ik kunnen roepen hoe cool de Mac mini is.

Zo zou ik misschien wat kunnen vertellen over het meisje dat een jas in de unieke kleurencombinatie hutspot-peen-en-uien had.

Maar vandaag, een mooi liedje (via).

Mobile Generation (7)

Je hebt twee handen, tenslotte.

Dus sms je ook met twee telefoons tegelijk.

Betaald zetten

Zo, dat zal ze leren. Met ruim 4 uur vertraging in een week heb ik maar eens claim ingediend bij de NS.

Weken later ben je het allemaal weer vergeten. Totdat je bankafschrift komt.

Zeven

Een spiegel breken, dat schijnt zeven jaar ongeluk te brengen. Maar hoe zit het als je zeven jaar lang spiegels breekt?

Bij de dood van een werkpaard

U zag inderdaad de binnenkant.

Het werkpaard moest maar eens weg. Het werkpaard was namelijk allang geen werkpaard meer, maar stond al twee jaar te verstoffen naast de verwarming. Dus ik plaatste een advertentie. En wat je voor gratis aanbied, dat verkoopt wel. Vrijwel direct had ik twee mensen die wel een gratis PowerMac wilden hebben.

Later die dag zette ik het machine nog eens aan. Toch maar eens kijken wat er nog op de harde schijf stond. En voor mijn ogen gebeurde het: de harde schijf overleed. Een klein zoemgeluidje, en het werkpaard viel stil. Disk First Aid kon al niet meer reanimeren. En het inbouwen van een andere, nieuwere harde schijf die hier nog ligt werkte ook niet.

Dus, exit werkpaard. Nu nog op zoek naar een virtuele begraafplaats.

Iemand nog belangstelling voor een kapotte PowerMac, per ongeluk?

Zondag Fotologdag

Wind

Het waait nogal vandaag, misschien heeft u dat gemerkt.

En toch waren de mannen van de gemeentereiniging bezig alle blaadjes bij elkaar te harken op een grote hoop.

The Killers

En nog even door over muziek. U kent misschien het bandje The Killers. Hun liedje Somebody Told Me pikte enkele tijdjes geleden op (ik weet niet of het maanden of weken zijn, vandaar tijdjes).

En nu vind ik nog meer liedjes. Dus tijd voor Indie Rock'n Roll en meer spul en bedank ondertussen ook Kristof

Muziekstok

Van Emmy kreeg ik een muziekstokje toe geworpen. Op een zoektocht door veel web-logs en punt.nl weblogs ben ik nog op zoek geweest naar de bron, maar verder dan hier kom ik niet. Brokenglass, degene die waarschijnlijk daarvoor het stokje heeft geworpen, is niet vindbaar.

1. Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?

18,15 Gb. Dat betekent in de praktijk dat er 3442 nummers zijn om te kiezen, en dat het ruim 10 dagen zou duren om het allemaal af te spelen.

En dat betekent in de praktijk ook dat de harde schijf in de computer de top van z'n capaciteit begint te naderen. Mensen die de aankoop van een 160 Gb externe hard disk willen helpen sponsoren, zijn welkom.

Behalve dat staan er in de kast ook nog een boel cd's die niet op de computer staan.

2. Wat is je laatst gekochte cd?

How to dismantle an atomic bomb, van U2

3. Wat is letterlijk het laatst geluisterde nr voor je dit bericht las?

Dat waren, om er tien te noemen.

Discoth?que / U2
Boulevard Of Broken Dreams / Green Day
When Love Comes To Town / U2
As I Lay Me Down To Sleep / Sophie B. Hawkins
Hunter-collector / Magnus
Murder Incorporated / Bruce Springsteen
Build That Wall / Aimee Mann
Leo's Definitieve Aquarium / Spinvis
Zwanenmeer / Tsjaikovsky
Mis Ik Jou / Acda & de Munnik

Op zich houdt iTunes dat bij van de afgelopen twee weken, dus ik zou nog wel even door kunnen gaan.

4. Geef 4 nrs door die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen.

Ook dat kan je automatisch uit laten zoeken, zowel de nummers die je het meest afspeelt als de nummers met de meeste sterren. In totaal zijn er 69 nummers die 4 sterren hebben gekregen, en dat lijkt me nogal een lang lijstje.

Daarom, om het iets objectiever te maken, is er een lijstje met meest afgespeelden. Hoewel, objectief, het lijstje is in Mei 2004 gereset en bevat dus nogal veel recente nummers.

Original Of The Species / U2
This Is A Road To Nowhere / Novastar
Can't Stop Now / Keane
These Are The Days Of Our Lives / Queen

5. Aan welke personen geef jij het stokje door en waarom?

Dat mogen die personen zelf bepalen, wat mij aangaat. Als u het stokje wil hebben, zet u uw naam hieronder en neem het over!

Wit

Ergens vanmiddag moet Pivot zichzelf hebben geactiveerd, want de site stond eigenlijk op wit.

Maar de boodschap zal wel aangekomen zijn, of u moet echt onder een steen wonen (en daar is geen Internet, dus dan hoort u mij toch niet).

Morgen weer full-time neuzelen.

Chagrijn

Hedenochtend, het perron. Meerdere mensen wachten op een trein, die 2 minuten later is dan normaal. Dan kraakt de omroepinstallatie, ter teken van een bericht voor de reizigers.

Er wordt verteld dat om 12 uur de treinen 3 minuten stil zouden staan, vanwege de zeebeving in Azie. Die gedenking van de slachtoffers.

Een man, ongetwijfeld chagrijn van beroep, merkt op tegen zijn vrouw: 'Ze kunnen beter gaan rijden. Stilstaan doen ze altijd al'.

Tja. Het is ook een perspectief.

(Nog 2 maanden)

Nul-Vijf (2)

Een nieuw jaar. En dus is het tijd om op te ruimen, om alle restjes van het voorgaande jaar weg te doen. Zo is er vandaag ruim anderhalve ordner vol met papier gegaan. Een deel van mijn tijdelijke weglegplekken is zowaar leeg geworden vandaag.

Meer opruimwerkzaamheden: er liggen hier nog allerlei brokjes mening over muziek uit 2004 in een grote vergaarbak, wachtend op het moment dat ik genoeg zin heb om er een recensie van te maken. Dat moment komt niet meer. Ik stort die grote vergaarbak met meningen gewoon over u uit en u pikt er maar uit wat u nuttig vind.

Franz Ferdinand, bijvoorbeeld. Wordt in vele alternatieve lijstjes genoemd als een van de ontdekkingen van dit jaar. Nou, dat valt ook wel weer mee. Er staan exact 3 goede nummer op het album (40ft, This Fire en Take Me Out). De rest is niet bijzonder, wat al die alternatieve lijstjes ook zeggen.

Radiohead kwam met de ep Com Lag, alleen uitgebracht in Japan, maar dat ding vond via-via wel z'n weg naar Europa. Het bevat aantal aardige nummers, maar het euvel van Hail to the Thief was nog steeds niet opgelost: er is geen duidelijke richting voor Radiohead.

Meer eenduidige albums kwamen er ook uit in 2004. Faithless' No Roots bijvoorbeeld. Niet dat het erg vernieuwend is, maar het werkt wel, en daar gaat het uiteindelijk om bij muziek.

Reeds in 1975 kwam de Greatest Hits cd van Leonard Cohen uit. Die haalde ik pas van de zomer in huis - en ja, het is een van de ontdekkingen van 2004. Beter laat dan nooit, zullen we 29 jaar na dato maar denken (niet dat ik er bij was, in 1975). Anno 2004 maakt deze Canadees nog steeds albums. Dear Heather is niet geheel hetzelfde als 1975, maar bevat nog steeds mooie liedjes.

Als laatste moet ik u waarschuwen voor Go, de buitengewone fijne ep van Sarah Bettens. Het is iets meer pop dan K's Choice was, maar niettemin vijf liedjes uit 2004 die niet mogen ontbreken. En ongetwijfeld ook meegaan naar 2005.

Zondag Fotologdag (2)

Zondag Fotologdag

Nul-Vijf

Eerst de formaliteiten. Ik wens jullie allemaal een heel goed en voorspoedig 2005 toe.

Alleen heb ik onderdehand wel alle creatieve en inventieve manieren om dat te zeggen gehad. En dan moeten we nog een paar dagen door.
Niet dat het niet authentiek is, zo'n wens, maar toch bekruipt je het gevoel dat de waarde ervan afneemt naarmate die vaker gebruikt wordt. Een soort inflatie.

En nu het echte nieuws. U heeft waarschijnlijk wel gehoord van de AD Oliebollentest. De enige reden waarom die krant uberhaupt nog bestaat is de jaarlijkse test van oliebollen die ze doen. Dit jaar verkoos men de bollen van een kraam in Gouda als beste. Ik heb een van die bollen geproefd.

(De spanning wordt opgevoerd, wij werken naar een cliffhanger, het publiek zit op de puntjes van de stoelen en vraagt zich af: - zijn die oliebollen echt zo goed als beweerd?)

Het viel wat tegen. Te weinig krenten en te veel deeg.