Lente (4)

Bij lente past wel een bosje bloemen, vond ik.

Bliepjesmuziek

Ik geloof dat Katyo degene is die het woord bliepjesmuziek introduceerde. In mijn belevingswereld tenminste - en volgens Google zijn er ook niet meer dan 15 mensen die het gebruiken.

Zelden luister ik naar bliepjesmuziek. Niet mijn ding, zou ik kunnen opmerken, maar ik merk dat het gebruik van de formulering 'iets is je ding' wel heel erg klinkt als veel te vaak gebruikt. 'Ik heb iets van...' is ook zo'n formulering die nogal aan erosie onderhevig is (lees: die irritant aan het worden is).

Maar terug naar bliepjesmuziek. Wat niet irritant is, is dit liedje. Wellicht moet u de eerste vier minuten even overslaan, maar dan is de rest om stuiterend door de kamer te gaan

Nieuwe woorden

Af en toe leer ik nieuwe woorden. Niet dat ik actief het woordenboek napluis, ik bedoel tijdens het lezen van dingen. En wat het geval is met de nieuwe woorden, is dat die dingen zich vervolgens gaan herhalen. Als je eenmaal een nieuw woord hebt geleerd, komt het opeens overal terug.

Je zou bijna gaan veronderstellen dat die woorden er eerder ook al waren, maar dat je er uit luiheid overheen las. En als dat waar is, wat zijn dan de woorden waar ik nu overheen lees en die ik over een onbekende aantal maanden / jaren ga ontdekken?

Zondag Fotologdag

Advertentie

Zo gaat dat in de post-Fortuynistische politiek. De ene dag heb je 25 zetels in de peilingen, de andere dag kan je geen mensen meer vinden die de zetels willen bezetten. En dus zet je dan maar een advertentie.

Het volgende grote ding

Twee dagen geleden. Ergens tussendoor luister ik een album waar ik eerder over gelezen heb. Als je met enige regelmaat een muziekweblog beklikt, dan valt het me altijd weer op dat de stroom aan nieuwe, onbekende namen onuitputtelijk lijkt. Uit die grote rijstebrijberg pik ik wat dingen, soms is het goed, soms ook niet.

En nu dit. Bij sommige stukken denk ik: dit is the next big thing, zoals dat heet. Andere delen trekken die stelling toch weer in twijfel.

Ik weet het niet. Oordeelt u eens over Athlete

Triest

Kijk, daar loopt ze weer. De biologische aardappelkoopman ziet haar weer lopen, het meisje dat hij vorige weken ook al zag.

Elke week staat hij twee dagen op de markt. Ook vandaag weer. Het is vroeg in de ochtend en de markt wordt opgebouwd. Hij loopt naar zijn vrachtauto, en laadt nog een paar kisten uit. De eerste klant staat al bij de kraam, terwijl nog maar half is opgebouwd. Twee dagen koopman en vijf dagen boer - het is hard werken in een eenmansbedrijf.

Maar zij - wie is toch dat meisje dat hier elke week langsloopt, 's ochtends vroeg. Ze gaat vast naar haar werk. Maar wat is het met haar, zij blijft op z'n netvlies steken. Ze is mooi. De aardappelkoopman schudt z'n hoofd - loop toch niet te dromen, er moet gewerkt worden.

Pas als hij 's middags zijn kraam aan het afbreken is, komt de oplossing in zicht. Het is de blik in haar ogen - ze lijkt triest als ze naar hem kijkt. Alsof ze iets ziet dat haar intens sneu maakt. Volgend week moet hij maar eens gedag zeggen, besluit hij. (Met dank aan Katyo voor een thema)

Parasitair

Wat zou ik vandaag schrijven, was de vraag. Gisteren overgeslagen - geen idee alsmede half vergeten.

En vandaag is er opnieuw een leeg invoerveld, en de rivier aan stukjes die normaal langskomt lijkt opgedroogt. Ik zou een liedje weg kunnen geven. Er staat een mapje op de desktop met liedjes die misschien hier ooit komen.

Vorige week kocht ik bij de Slegte een bundeltje van Lucebert - wie weet zou ik daaruit kunnen citeren. Er staat wel iets in wat aandacht verdient. Bovendien is het nog lang geen gedichtendag. Ik rekende af bij de kassa. (Ziet u, dit wordt toch weer lijflog, een stukje over de kassa). Als bonus kreeg ik nog iets erbij. Ik mocht kiezen uit twee boeken of een dvd. Bij de boeken was alleen al aan de kaft te zien waarom dit in de ramsj beland was. Haastvertalingen van goedkope Amerikaanse uitgaven.

Ik koos de dvd. Nu heb ik dus een dvd van het mooie woordenfestival. Waarvan ik overigens alleen de buitenkant kan bewonderen, want ik heb geen speler voor dvd. Gegadigden mogen zich melden.

Dit alles geheel terzijde. Het ging erover dat het posten van een liedje, of een gedicht van iemand anders, zo parasitair is. En dat er niet veel aan is. Ik dacht erover om een nieuw notitieblok te kopen. Met lege pagina's, die ik dan allemaal met veel inkt en een luxe pen kan beschrijven. Op A5-formaat, dan schrijven die pagina's zichzelf zo snel vol. Het oude notitieblok is drie kwart vol, gekreukeld en zit onder de koffievlekken.

Enfin, om 257 woorden later bij het punt te komen waar ik naar toe wilde: heeft u niet een onderwerp? Ruilen is mogelijk - ik heb nog een stuk of vijf onderwerpen waar ik niks van maken kan.

Lente (3)

En meteen een wachtrij van 30 mensen voor de ijssalon.

Lente (2)

De razendsnelle come-back van korte mouwen.

Zondag Fotologdag

Het was ochtend, ik fietste

Er was geen regen of mist te zien en toch werd ik gaandeweg natter. Een soort regen - kleine deeltjes die zich op je voorhoofd verzamelen.

In een bushokje zat een man. Een dikke man, met een enorme buik. Als ik mocht raden hoe zwaar hij was had ik minstens 150 kilo gezegd. Meer zou ook kunnen. Hij had zijn jas open, en een blauw overhemd met oranje spikkeltjes aan. Het paste slecht om zijn te groot lichaam. Hij brak er nog net niet uit.

Ga dan toch niet met de bus, dacht ik, en ik trok flink aan het stuur terwijl ik de dijk op reed. Fietsen is toch veel beter voor de gezondheid, is mijn ingefluisterd door allerlei reclamespotjes en waarschijnlijk is dat ook nog wel zo.

Toen ik 20 minuten later weer terug reed, was de man er nog steeds. Vermoedelijk is fietsen niet alleen gezonder, maar ook sneller.

Coldplay

Waarschijnlijk jaag ik wel weer wat mensen op de kast met dit postje, maar dat moet dan maar.

Het gaat namelijk over Coldplay. Dus, Coldplay-haters, nu kan het nog, ga iets anders lezen.

En geinteresseerden, misschien heeft u al gehoord over het nieuwe, komende album. Dat gaat X&Y heten - dat klinkt waardeloos, die naam. Maar dat nieuwe album betekent wel nieuwe liedjes. En daarvan zijn er nu vijf beschikbaar, via deze bootleg. Dus pak uw Bittorrentmachinerie uit de kast, en veel plezier ermee.

De beste muisklik van de dag

Is het klikje op deze link

Lente

op straat
met in de rechterzak tiencent
en twintig in de linker
de zon schijnt oogverblindend hard
de wind waait zijn rondjes
en zachtjes denk ik winterjassen weg.

QED

Stelling: Mensen zijn lui.

Bewijs: bij het busstation, bestaan zowel een trap als een roltrap om omhoog te komen. Een aantal bussen is net gearriveerd, dus het is vol. Toch stuwt de ganse massa zich naar de roltrap, die beduidend kleiner is dan de lege trap.
Capaciteitsproblemen dwingen mensen tot wachten en duwen onderaan de roltrap. Misschien tien procent nam de trap.

Zondag Fotologdag

Vader

Het zijn de kleine dingen die de signalen bevatten.

De man van middelbare leeftijd loopt op zaterdagmiddag iets huis aan huis te bezorgen. Aan het folderen. Een folder van een lokale school - een of andere actie. Zeker gecharterd door iemand. Het bewijs wordt direct daarop geleverd - zijn rugtas in lichtblauw is behangen met knuffeltjes.
En dat maakt het verhaal in een klap duidelijk: zijn dochter kwam thuis met een zak vol schoolpropaganda. Zo veel dat ze dat nooit allemaal kon bezorgen, wat wel de bedoeling was.
En dus loopt hij hier, op deze koude middag.

Grote vragen

En wat ruist er volgens u nu in dat struikgewas?

Tadaa!

Stukje nr 1000.

Feest, etc! (of, eigenlijk iets dat ik toevallig ontdekte).

Op de fiets

Gisteravond gepost, wegens serverupdate nu een repost

Op een onbekend fiets is het ploeteren. Wennen aan veel te klein - opgevouwen op het zadel zitten en knieen af en toe tegen het stuur. Terugtrapremmen. En niet al te snel kunnen optrekken bij het verkeerslicht.

(Overigens zag ik een man gaan voorbijvliegen op inline skates; die ging machtig hard, dat zou ik ook wel willen)

En fietsen door die stad dan maar. Voordeel van zo'n klein fietsje is dat je niet zo hard kan. Hetgeen veel meer mogelijkheden geeft om flexibel kleine paadjes in te schieten, toch maar naar rechts te gaan en graafwerkzaamheden te ontwijken.

(Normaal sjees ik met de zwaarste versnelling, mede vanwege een kapotte versnelling).

Nu zou het misschien handig zijn, bedacht ik, om een fototoestel op het stuur te monteren. Al fietsend snapshots nemen - ik had een rolletje kaartje vol kunnen schieten, vanmiddag

Neologisme van de week

Een tijdelijk halte voor de tram, die bestaat uit hout en steigermateriaal.

Een knutselhalte

Zondag Fotologdag

Appel

Het moet een hilarisch gezicht geweest zijn.

De trein uit Eindhoven. Hij had een appel in z'n hand, en liet 'm vallen, net op het punt dat trein ging afremmen. De appel rolde over de grond. Onder de bank. Hij greep, probeerde de appel te pakken voordat die verdween. Hij greep mis, maar greep wel de benen van de vrouw die op de volgende bank zat. Ze ging gileen, en hij had heel wat uit te leggen.

Over het lot van de appel is niets bekend.

Omkat

Terwijl buiten de sneeuwstormen waaien, maakte hij een omkat. Zittende bij zwarte en roestende kolenkachel, met een kopje chocolademelk schreef hij enige codes op papier. Een rood potloodje, met afgekloven hout, dat zo lekker smaakt als je aan het puntje zuigt, was zijn hulpmiddel. (En nog enige andere zaken, maar die passen niet in deze sfeer).

En nu bent u aan de beurt.

Sneeuw

Aanvankelijk had ik me voorgenomen geen foto's van de sneeuw te posten. Ik had er een paar gemaakt, de afgelopen dagen, maar het was allemaal bagger. Tot in de namiddag de zon ineens doorbrak. Die kans kon ik toch eigenlijk niet laten liggen.

Dus op pad. Dezelfde locatie als vorig jaar en de foto die ik toen maakte had ik weer kunnen maken. Ik heb het toch maar niet gedaan.

Liedje

Klik! Klik! Klik! Een liedje (en hopen dat u op tijd bent).

Teruggevonden

Voor gevorderden

Wie kan er touwtjespringen op stelten?

Weet ik veel

Hoe zit het met het geheugen van de geheelonthouder?