Film van Alledag

Terwijl ik terug fietste was ik blij dat ik toch nog even was wezen kijken. Met goed humeur reed ik huiswaarts. Wat niet van iedereen gezegd kon worden.
*
Even verderop liep een stel, met een enorme doos. Vooral zij keek niet blij bij het gewicht van de doos, die helemaal mee naar huis gesjouwt moest worden.
*
Ik haalde een jongetje en zijn vader in. Het jongetje had grote moeite vader bij te houden, en beklaagde zich: 'Hee, je fietst me dood!'.

» Maarten | ¶ | 30 04 2005 | Geen reacties

Lijstjes

Opnieuw: berichten van onbekenden in de publieke ruimte. Dit keer in een boek. Bij de plaatselijk bibliotheek zocht ik een titel van Paul Auster. Eerder las ik al twee andere titels van hem, en ik was onder de indruk van de manier waarop hij ogenschijnlijk losse verhalen wist te verweven. En over hoe toeval de wereld regeert. Meer dus. Ondanks het risico, dat als het goed was, het de volgende titel wel eens lelijk tegen kon vallen. Het boek der illusies valt voorlopig (ik ben op de helft) nog niet tegen.

In de flap van het boek vond ik twee briefjes. Ze leiden naar huizen in Spanje. Over hoe toeval de wereld zou kunnen regeren.

» Maarten | ¶ | 30 04 2005 | Geen reacties

Avonturen met Microsoft Word

Ik typ wel eens. Met Word. Niet het beste, maar wel Wereldstandaard.

En de Wereldstandaard heeft ook een spellingscontrole. Die me altijd weer verbazen zal.

Vanmiddag typte ik een aantal woorden. En ik ontdekte dat sommige woorden fout worden gerekend. De woorden die in het onderstaande lijstje cursief zijn weergegeven, zijn fout.

Honderd
Honderdeen
Honderdtwee
Honderddrie
Honderdvier
Honderdvijf
Honderdzes
Honderdzeven
Honderdacht
Honderdnegen
Honderdtien

Waarom? Het is een raadsel. De willekeur van de Wereldstandaard is toch wel erg groot.

» Maarten | ¶ | 28 04 2005 | Geen reacties

Hoe hoort het eigenlijk

Eerst suiker en dan creamer in de koffie, of eerst creamer en dan suiker in de koffie?

» Maarten | ¶ | 27 04 2005 | Vijf reacties

De Pijp

Regelmatig zijn er mensen die de pijp aan Maarten geven. Alleen op internet zijn het er al meer dan 5300. Dat zou een aardig stapel opleveren zo lijkt me.

Gelukkig zijn heb ik zo'n 3 miljoen naamgenoten met wie ik ze mag delen. De kans is zo'n 1 promille dat ik er eentje krijg. Maar goed, elke dag stijgt de kans. Wie weet wat morgen oplevert.

» Maarten | ¶ | 26 04 2005 | Twee reacties

Er hing een telefoonkabel uit het plafond

Geen context vandaag. Uitgebreid zou ik kunnen vertellen hoe ik er kwam, maar dat niet nu. Ik zat in het rommelige kantoor, en mijn afspraak was er nog niet. Ik was aan de tafel neergezet door het meisje die druk zat te bellen. Het was inderdaad een laagdrempelige club. Je liep de voordeur door en je belandde midden in een rommelig kantoor. Waar het nu heel leeg wass.

Toen ik vijf minuten zat, en het krantje dat op tafel lag had bekeken, kwam het meisje terug. "Ze hebben de verkeerde TV bij me afgeleverd. Ik had een tv gekocht bij de Mediamarkt, en nu hebben ze het verkeerde model afgeleverd."

Ze stond in de deuropening en dit was waar ze deze wildvreemde gast mee verwelkomde. "Daarom moest ik echt even bellen, ik ben boos nu". Mij werd gevraagd wat ik zou doen in zo'n geval. Vermoedelijk zou ik zoiets niet eens doorhebben, bedacht ik me. Maar ik besloot maar even mee te denken, en merkte op dat ik de winkelbaas zou bellen.
Hmm. Ja, dat had ze net gedaan, misschien was dat toch wel voldoende.

Terwijl ik vervolgens uitlegde waarvoor ik eigenlijk kwam, viel me op dat er een een kabel met telefoonaansluiting van ongeveer een meter uit het plafond hing.

» Maarten | ¶ | 25 04 2005 | Geen reacties

Zondag Fotologdag

» Maarten | ¶ | 24 04 2005 | Vier reacties

Een hond uit Mexico

Deze week leerde ik iets. Iets dat de titel van dit liedje verklaart. Voor wie het interesseert, leest u verder. Voor wie liever verder klikt, ga u gang. Lees verder

» Maarten | ¶ | 23 04 2005 | Geen reacties

Restauratie

Te vroeg arriveerde ik op het station. Vanaf hier was het hooguit tien minuten lopen naar de bestemming. En om nu ruim een half uur te vroeg te verschijnen, vond ik niet zo netjes.

Gezien mijn niet geheel uitgeslapen toestand was koffie ook welkom.

Een mogelijkheid deed zich voor. Een win-win situatie, zou het in managersjargon van vijf jaar geleden heten. De stationsrestauratie, dacht ik.

Ik stapte binnen, en liep een andere wereld binnen. In plaats van het haastige verplaatsen waarop de kiosk is gebaseerd, gaat het hier om reizen. Mensen voor wie de verplaatsing een belevenis is, een dag uit. De restauratie is gevuld met welgestelden - vooral ouderen. Dat ze hun schaapjes op het droge hebben is ook wel af te lezen aan de prijs voor een kleine kop koffie: 1 euro 70. Ik dronk koffie en keek een kwartier rond in een andere wereld. Een enclave van degelijkheid en burgerzin. Er klonk 'Feeling Good' in de hedendaagse uitvoering die ik ook op radio 1 had gehoord. Ik krabbelde en paar woorden op een schrijfblok. Tot de koffie op was en ik terugkeerde naar de 21e eeuw.

» Maarten | ¶ | 21 04 2005 | Eén reactie

Winkel

Op de hoek zit een tweedehandswinkel. Waar alles een paar euro kost. En een volledig bankstel 75 euri.
Meestal ben ik er snel uitgekeken, alleen de boekenafdeling is aardig. Vandaag zag ik het boek van het jaar 1962, uitgave van de Encyclopedia Brittannica. En in de bak ernaast staat een langspeelplaat met Russische folk. Voor liefhebbers van rariteiten.

Misschien wel het meest interessant zijn de mensen. Het is een vreemd slag mensen dat je er ziet. Een combinatie van bittere armoede, onverholen gierigheid en nieuwsgierig voyeurisme. Misschien wel meer een reden om te gaan kijken dan het aanbod.

» Maarten | ¶ | 20 04 2005 | Eén reactie

Dromer

Lopende op het CS. De bomvolle gangen onder het spoor door. Vol nietsontziende kuddes reizigers die treinen moeten halen.

En zij loopt, zonder oog voor mens en haast, rustig een boek lezend door de gang.

» Maarten | ¶ | 19 04 2005 | Vijf reacties

Sentiment

Daar gingen ze. In een oude witte Opel, met een paar roestvlekken bij het achterlicht.

Weg. Na ruim 8 jaar. Ik stond en keek de Opel de straat uit. Koud eigenlijk, zonder jas en zo op sokken lopen was ook niet alles. Ik moest maar eens naar binnen gaan. Toch. Of ik zou kou vatten, daarbuiten.

Mijn Macjes zijn weg. Geen zwart-wit zestien grijstinten beeldscherm meer. Niet meer dat blikkerige 'bling' geluid bij het opstarten. Ja, partir, c'est mourir une peu.

» Maarten | ¶ | 18 04 2005 | Geen reacties

Zondag Fotologdag: Lente

» Maarten | ¶ | 17 04 2005 | Eén reactie

Spraakwaterval

Lopend vanuit het park komen we langs een aantal scholen. Bosjes leerlingen staan buiten. En elkaar naar het leven, zo blijkt uit hun woordenwisseling.

We wandelen onaangedaan verder. Alsof ze er niet zijn steken we de straat over en zijn bijna waar we zijn moeten. Maar ik had lang niet meer zo'n stroom vloeken en verwensingen gehoord.

» Maarten | ¶ | 16 04 2005 | Twee reacties

De blauwe revolutionair

Ja, wij wonen op een camper aan de rand van de stad. Je ziet ons nooit, want wij komen niet bij je langs. Ik heb een stuk of 25 geweren om iedereen weg te houden. Er moet hier niet te veel volk rondlopen. Ik wil rustig kunnen slapen. Je had een waakhond, toch? Ik herinner me het beest, het was een vreemde verschijning. Het jankte de hele nacht. Ik hoop dat je me nog begrijpt. Ik heb 'm vrijgelaten, daarachter bij de fabriek.
Nee, laat niemand hier in de buurt komen. Ik schiet tot mijn munitie op is. Al moet ik de sterren neerschieten, in hun grote auto's. Al ben ik niet gelukkig. Ik schiet, tot dat de lichamen hoogopgestapeld liggen.

» Maarten | ¶ | 15 04 2005 | Geen reacties

Niets doen

niets doen is ook een optie

atomair statements maken

stoppels meten

zwervend kijken naar

the girl with kaleidoscope eyes

tijdelijk ondergedoken

» Maarten | ¶ | 13 04 2005 | Twee reacties

Bloed, zweet en tranen

NS plaatste vanmorgen in treinkrant Metro een advertentie waarin werd uitgelegd hoe het zat met die grote computerstoring in Utrecht vorige week. Hoewel, uitgelegd. Na het bekijken van de advertentie wist ik nog niet wat er nu precies mis was met die computers. Wel stond er een plaatje van NS-medewerkers die gestrande reizigers hielpen. Mensen helpen, dat doet het vast goed, moeten ze hebben gedacht bij NS Communicatie

NS plaatst vaker van dat soort feelgood-advertenties. Een van de onderdelen in die advertenties is het citaat. Meestal een schrijver, meestal een die de geneugten van het reizen bezingt. Vandaag was gekozen voor Churchill's 'I have nothing to offer you but blood, sweat and tears'.

En zomaar, vraag ik me af, hoe moet iemand die de context van die uitspraak niet kent, daar ooit iets positiefs in zien?

» Maarten | ¶ | 12 04 2005 | Geen reacties

Metro

Ik stapte van de roltrap af en zag het bordje van de metro. Nog 1 minuut wachten, beweerde het bordje. Fijn. Ik houd van metro's, maar ik houd nog meer van de bordjes bij de metro die beweren dat ik nog 1 minuut hoef te wachten.

Ze geven een geruststellend soort controle. Die bordjes wil ik overal wel. En liefst met vergelijkbare betrouwbaarheid en wachttijden. Lees verder

» Maarten | ¶ | 11 04 2005 | Vier reacties

Zondag Fotologdag

» Maarten | ¶ | 10 04 2005 | Eén reactie

Rivier

Het waaide. Ik stapte van mijn fiets. Over de rivier gingen de schepen. Hier hield het eiland op. Je kon naar de overkant, als je dat wilde. Maar ik besloot op het eiland te blijven. Mijn kaart liet zien hoe ik verder naar het westen kon.

» Maarten | ¶ | 09 04 2005 | Geen reacties

Snackbar

Bij de kleine snackbar is het druk voor een donderdagavond. Aan het tafeltje bij het raam zit een groepje jongeren. Geen Lonsdale te zien, overigens. Aan de counter staan twee moeders met een wirwar van kinderen om zich heen. Ik meen dat het er 5 zijn, maar de een na de ander rent naar buiten, met een slush puppy in de hand. Ze verkopen rode en paarse bij de snackbar.

Maar de mooiste figuur zit aan de tafel in naast de vrieskist waar de ijsjes in liggen. De Intellectueel. Hij heeft een getemde woeste haarbos, een bijpassende ronde, houtkleurige bril. Hij eet zijn friet alleen. Dan staat hij op, en langzaam schreid hij naar de afvalbak, om de plastic witte bakjes weg te gooien. Zijn groene jas valt lang om zijn lichaam - McGregor, volgens het labeltje. Hij stapt op de kassa af en rekent af. 1 Patat met, 1 frikandel, 1 kaassoufle en 1 milkshake. De betaling geschied met een biljet van tien euro, en hij loopt terug naar het tafeltje om zijn NRC in de bruinlederen tas te stoppen.

U begrijpt, ik moest wachten op mijn bestelling. Toen ik buiten kwam met een zak patat voor 3 personen, stond de intellectueel er nog. Hij was zijn pijp aan het stoppen.

» Maarten | ¶ | 07 04 2005 | Eén reactie

Boodschap

Lachmann (1988) beschrijft de opkomst en ondergang van de graffiti in de New Yorkse metro. De tag drukt een boodschap uit aan de intimi in het circuit. Meestal is dat niet meer dan 'kijk mij eens, mijn naam staat hier, ik ben de belangrijkste artist op deze metrolijn.

Het idee intrigeert me wel. Bepaalde codes in de publieke ruimte die slechts leesbaar zijn voor een selecte groep.

Vanmiddag las ik de Metro. 's Ochtends had ik al de Spits gelezen. De puzzel, die er elke dag instaat en die zelfs ik zonder al te veel frustratie op kan lossen, was volledig ingevuld. De oplossing was soep. Maar het mooist van dit al was de handtekening die onder de puzzel stond. Van de trotse oplosser. Ik vermoed het bestaan van een geheim puzzelaarsnetwerk, waarbij boodschappen via afgedankte Metro's reizen.

(Lachmann, Richard (1988), Graffiti as Career and Ideology. The American Journal of Sociology 94 (2), p 229-250.)

» Maarten | ¶ | 05 04 2005 | Geen reacties

Buik

De omvang van de buik, daar moet je over schrijven, zei Zeppo. Daarbij ongetwijfeld geinspireerd door eigen zwangerschap. Met een BMI van net 20 kan ik niet zoveel met zo'n onderwerp. De omvang van de buik zo de omvang van het stukje bepalen.

Tot de terugreis vanmiddag in de trein. Twee vrouwen kwamen binnen en namen plaats. 'Ik sterf van de honger' zei de een.
Ik had net mijn laatste boterham op. 'Heb je wel genoeg gegeten', vroeg de ander. Er kwam wat gemurmel terug, gevolgd door de opmerking dat de ene dag genoeg en dan andere dag te weinig eten wel goed wasv oor de omvang van de buik.

Ik geloof dat ik maar blij oet zijn dat ik geen lang verhalen kan schrijven over de omvang van de buik.

» Maarten | ¶ | 04 04 2005 | Drie reacties

Zondag Fotologdag

» Maarten | ¶ | 03 04 2005 | Drie reacties

How to draw an elephant

Nacht. Ergens tussen 2 en 3. Ik stamel uit mijn bed, onderweg naar de wc.

Au. Het is niet bijster gezond, om deze tijd en in deze staat van narcose rond te gaan lopen. Het voelt alsof ik continue omkantel.

Bovendien is de scheiding tussen droom en werkelijkheid nog niet opgeheven. Het beeld dat ik net had, een olifant getekent met veel potloodkrasjes, misschien moet ik dat maar even opschrijven.

Zo belanden een paar slecht geschreven woorden op een blaadje, die ik de volgende ochtend kan ontcijferen. How to draw an elephant, zegt het ding. En ik heb geen idee wat het antwoord zou moeten zijn.

» Maarten | ¶ | 01 04 2005 | Vijf reacties