» Eén reactie
» 31 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Zinsnede (7)

To have been to certain spot's on the earth's surface is socially correct; and having been there, one is superior to those who have not.

Aldous Huxley - Along the road: notes and essays of a tourist

 

» Geen reacties
» 30 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

In de metro (2)

Een man, met een broodje van AH-to-Go. Hij kijkt naar buiten, hoewel daar alleen maar betonnen wanden te zien zijn. Hij neemt happen van zijn broodje, telkens net te groot, zodat het hem zichtbaar moeite kost om de happen te verwerken.

*

Drie mensen met de witte iPod oortelefoontjes in. Een jaar geleden was het een bijzonderheid als je dat ergens zag. Zie hier de tragiek van de early adopter. Ooit moest je uitleggen wat het was, en hoe het werkte. Nu ben je onderdeel van de massa geworden. What?s the next big thing, vraag je je af.

*

Dat nieuwe album van Krezip is ? misschien tot uw schrik ? goed te verteren. Niet the next big thing, dat zou te veel lof zijn. Maar een doordacht, gevarieerd album, dat wel. Geschikt voor in de metro, bijvoorbeeld

 

» Eén reactie
» 29 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

 

» Drie reacties
» 28 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Gratis korting

In mijn handen heb ik een virtuele kortingsbon voor Bol.com. Tot 31 juni gratis bezorgen.

Ik weet niet of ik die weg kan geven, maar wie 'm wil hebben mag het zeggen.

 

» Twee reacties
» 27 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Thalysreizigers

Het Thalysperron, vanmorgen. Tenminste, de Thalys komt pas over twintig minuten. Maar je pikt ze er zo uit, de reizigers die geen forens zijn.

Hun geijkte koffertjes op wieltjes, keurig strak en dicht.
Geen kranten of kartonnen bekers koffie.
Geen met moeite uit bed gekomen gezichten voor wie de dag nog moet beginnen.

Nee, de Thalysreizigers zitten opgewonden, klaar voor de start, op hun bankjes. Ze kunnen nauwelijks wachten op het begin. Een van hen pakt een fototoestel en schiet wat kiekjes van de anderen. Hilariteit. De medereizigers willen kijken op het schermpje van de camera, en roepen dat de foto gewist moet worden.

Het is kwart voor acht. De intercity stormt binnen. Ik laat de Thalysreizigers achter. Ondertussen zullen ze voorbij Brussel zijn.

 

» Twee reacties
» 26 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Neologisme van de week

Multi-Mens-Moment

Oftewel een toevallige ontmoeting van een aantal mensen.

 

» Geen reacties
» 25 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Stad

het wordt warm / vierentwintig graden
het stinkt en plakte
en drinkt bier op terrassen
fijn stof op 7 banen brede scheurlanen
geklemd tussen de huizen schreeuwend
van ellende en achterlijkheid
klevend zwevend feromonen
lijven puilen en eisen de hoofdrol

airco

 

» Twee reacties
» 24 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Ontbijt

Dat kan natuurlijk ook.

Om half acht 's ochtends een ijsje kopen en dat op straat opeten.

 

» Geen reacties
» 23 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Mijn Pianoman

Nadat hij gezien had hoe eenvoudig het is om beroemd te worden, besloot de jongen met het bleke gezicht en het lange sluike zwarte haar om dat ook maar eens te proberen. Hij zou de truc iets aanpassen - hij kon toch geen piano spelen.

Hij koos een dik rood boek uit de boekenkast. Waarschijnlijk had zijn vader Mao nooit bij het oud papier gezet. Bij het grof vuil vond hij een zwarte overjas, die iets te groot was. Hij trok de plunje aan en de wereld in. Op het plaatselijke station oefende hij zijn act. Hij zat in kleermakerszit tussen de krioelende massa's. Toen er een dubbeldekker arriveerde, stapte hij in.

Aangekomen in de grote stad, stapte hij uit. Even keek hij verward rond, gedesorienteerd. Toen ging hij zitten, las, en voelde dat hij bekeken werd door de passanten.

Zijn eerste stap naar roem was gezet.

 

» Twee reacties
» 22 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

 

» Vier reacties
» 21 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Het nabije einde

Mijn harde schijf lijkt in terminaal stadium te zijn beland.

Vanmorgen rare geluiden. Tergend trage reacties. En uiteraard het verkeerde moment. Helemaal geen tijd om iets nieuws te installeren.

(Al bedacht ik me, als ik de tijd had gehad, dan was het wel eem mooi excuus om een schijf van megalomane omvang te kopen).

 

» Vier reacties
» 20 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Remia FAQ

Op de fles met knoflooksaus van Remia, die tot Oktober 2005 houdbaar is, staat de volgende mededeling.

Bereid met verse knoflook.


Of die knoflook ook in Oktober nog zo vers is, vroeg ik me af.

Ik toog naar Remia.nl, en bekeek de FAQ. Niks daarover. Wel hele interessant e-cards, trouwens. En productinformatie. De fles knoflooksaus bevat water, plantaardige olie (24%), magere yoghurt (13%), glucosestroop, azijn, knoflook (3,9%), zetmeel (w.o. tarwe), suiker, zout, eigeel, mosterd, citroensap, gemodificeerd zetmeel, kruiden, voedingszuur E270, verdikkingsmiddel E412, conserveermiddel E202, plantenextrakt, aroma, specerijen, anti-oxydant E385 en kleurstof 160a.

3,9 procent verse knoflook. Ik vraag me wel eens af of je nu werkelijk meer flessen verkoopt door zo'n opschrift.

 

» Twaalf reacties
» 19 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Grondwet

Voorzichtig heb ik
geloof ik
misschien
onder voorbehoud
deo volente
als het meezit
besloten wat ik ga stemmen met dat referendum.

Iemand geinteresseerd in een stemadvies? Als u dit leest, waarschijnlijk wel dus.

Het wordt een Ja.
Omdat het niet veel minder transparant dan nu kan worden.
En omdat al dat 'Tegen'-geschreeuw me niet aanstaat.

Ja, dat zijn dunne argumenten. Wie meer heeft mag het zeggen.

 

» Eén reactie
» 18 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Bij de tramhalte is de leuning fijn laag

Zo gemaakt dat je er bijna op kunt zitten. In hang erop en wacht op de tram, die 's avonds maar eens in het kwartier rijdt.

De zon staat al achter de huizen, maar schijnt verderop nog wel tegen de gevels. Oud zonlicht kleurt geel. De stad, het licht en doorgeschoten lentegroen maken het een pláátje. Nee, jammergenoeg geen fototoestel.

Twee straten en twee seizoenen verderop en het beeld keert zich om. Toen ik hier voor het eerst kwam, neigde ik naar een sfeerimpressie van de DDR. Nu ben ik een stuk ambivalenter; omstandigheden doen er toe.

Een man komt aangelopen. Nog een gast voor de tram. Hij schraapt zijn keel diep en onderaards en spuugt op straat.

 

» Drie reacties
» 17 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Vlaggedrag

Kroonprinses Maxima is vandaag jarig. Iets dat ik pas doorhad, nadat ik me afvroeg waarom er bij sommige huizen een vlag hing.

Nadat ik me had gerealiseerd dat er een koninklijke verjaardag was, viel me op hoe weinig er gevlagd werd. Ik had tot dan toe twee vlaggen geteld, terwijl het er meestal tientallen zijn.

Dus ik wil graag de volgende stelling bijdragen: ?Terwijl Maxima haar best doet de perfect geintegreerde Nederlandse te zijn, is de integratie van Maxima in Nederland nog niet zo succesvol?.

 

» Dertien reacties
» 16 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Verjarend

En wat ik bedacht, terwijl 12 uur 48 dichterbij komt (het exacte moment van verjaren).

Kinderen willen niets dan ouder en 'groot worden'. Als je eenmaal 18 bent, maakt het niet zoveel meer uit. En hoe ouder een mens wordt, hoe meer mensen niet meer ouder willen worden.

Ergens moet een gulden middenwegleeftijd liggen.

 

» Eén reactie
» 15 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

 

» Eén reactie
» 14 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Doezeldeuntje

Van toen ik zweefde boven de oceaan.
Dat ik eigenlijk moest slapen, maar dat het gebrom van de vliegtuigmotoren me wakker hield.
Dat ik mijn iPod redelijk per ongeluk had gevuld met een liedje.
Het was niet 'Slaap kindje slaap' en toch kon ik er goed op doezelen.
Luistert u ook even, dan sluimer ik verder.

 

» Eén reactie
» 13 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

I Predict A Riot

Er zaten eens drie baliemedewerkers zich te vervelen. Dus gingen ze bureaucraatje spelen. Hun slachtoffer kwam vanmorgen nietsvermoedend binnen.

Bij binnenkomst loop ik naar de eerste bemande balie die ik zie. Nul bezoekers in de zaal. ?Goedemorgen? zeg ik ?Om tien uur heb ik een afspraak?.
Jawel, maar of ik mee eerst even aan wilde melden bij de computer bij de deur. Alle bezoekers worden namelijk geregistreerd. Uit het apparaat, wat waarschijnlijk een soort Nedstat-teller voor fysieke bezoekers is, komt een bonnetje. G503. Met het bonnetje in de hand, terug naar de balie.
Jawel, maar of ik even door wil lopen naar balie 1.

Bij balie 1 liet ik mijn nummertje zien. G503, mevrouw. Maar het bleek van geen belang. Jawel, mijn afspraak klopt, ik werd zo afgehaald, of ik nu even wilde plaatsnemen.

Later bedacht ik dat dit letterlijk van het kastje naar de muur was.

 

» Twee reacties
» 12 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Lente (5)

Stralende zon. De man zat op het bankje op het perron en genoot. Sigaret erbij.

Hij zag de trein komen. Eens in het half uur. En hij besloot te blijven ziten op zijn bankje.

 

» Geen reacties
» 11 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

De tragiek van de terugreis / Een lijflog

Uiteraard vergeten een boek mee te nemen. In geen velden of wegen een ongelezen krant te bekennen. En nuttig doen, dat is te veel gevraagd. Mijn tas zit vol goede voornemens, en die blijven daar lekker zitten.

Een lichaam dat enkel onwillig is. Tintelende ogen. Onrustige maag. Niks ernstigs, je noemt het vermoeidheid. Of een beetje gaar zijn. Een hoofd dat vooral de volgorde van de dingen kwijt is.

En dus laat je je enkel verplaatsen. Kijken naar het traject dat nu ineens zo saai is. Het kost moeite om te bestaan, hier. Elke bocht tellen. De geur van verschraald bier; er ligt een leeg blik Amstel in de prullenbak. Iemand, een bank verderop, is een rode sjaal vergeten.

 

» Geen reacties
» 10 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Het post-deadline moment

Alle vinkjes op het lijstje zijn gezet. De documenten afgesloten en verstuurd. Het printje voor eigen gebruik is gemaakt.

De deadline is gehaald. Met enig gemak en sierlijkheid, zelfs.

Nu is even zweven in het niets. Bijna elf uur en pas over twee dagen serieus verder moeten. Ik archiveer een beetje. Stapels papieren uitzoeken en perforeren en in ordners stoppen. Misschien wat lezen, straks. Uitgebreid lunchen, natuurlijk. Een stukje tussenland zomaar voor het oprapen. Mooi, zo ?n post-deadline moment.

 

» Geen reacties
» 09 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

 

» Eén reactie
» 08 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

In de trein (23)

Daar zat de boekenman.
Hij droeg een pak met krijtstreep
Een wit overhemd met grijze lijntjes; de exacte omkering van zijn jasje.
Een kleine piercing in zijn wenkbrauw, een versiering van een breed en groot lichaam.
Tegenover hem zat een mooie dame, die hij niet zo goed kende.
Hij vertelde over zijn baan.
Mijn iPod stond te hard voor het hele verhaal
Tussen de muziek door fragmenteerde ik een ongeautoriseerd interview.

Hij verkocht
Boeken voor boekenclub
Vandaag moest hij weer twaalf klanten werven
Dat lukte hem wel: hij had zelfvertrouwen om de mensen aan te durven spreken.
Al vond hij mannen gemakkelijker dan vrouwen.
En als hij zijn rijbewijs haalde, kon hij promotie krijgen.

 

» Eén reactie
» 06 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Rood

Tja, zoals de titel zegt. Even zin in een ander kleurtje.

 

» Geen reacties
» 05 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Sluipverkeer

Het dijkje ligt midden in de rand van de stad. Je zou het niet zeggen - een rits bomen en kleine pitoreske huisjes geven het idee dat je buiten bent. Om dat idee nog wat te versterken is er bussluis aan het einde geplaatst, zodat elk doorgaand verkeer om moet rijden.

Toen een witte kleine Mercedes langs kwam rijden vroeg ik me al af wat die kwam doen. Hij reed recht op de bussluis af. Geen spoor van bestemmingsverkeer. Zou hij keren, vroeg ik me af, terwijl ik rustig verder fietste.

Krak-krak. Hij reed door, bleef even hangen. Gaf een klein beetje gas. Krak. Kwam over de sluis heen, en trok aan de andere kant voorzichtig weer op. Schijnbaar zonder zware beschadiging aan de onderkant van de wagen.

Tsssk. Laat dit niet al te bekend worden bij het sluipverkeer. Voor je het weet is het pitoresk weggetje niet meer.

 

» Vier reacties
» 04 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

Het plezier van de regenradar

Het plensde. En over een uur moest ik weg, naar een Afgelegen Locatie met de fiets. Het vooruitzicht was om tijdens een half uur fietsen volledig nat te regenen.

Maar nee, ik had iets geleerd. De regenradar. Op dit ding kan je, met een kwartier vertraging, zien waar in Nederland het regent. Ik keek, en zag het front overtrekken. Maar ik zag ook dat het bijna voorbij was, en dat daarachter niet zoveel meer kwam.

Ha! Ik vertrok gewoon, en inderdaad, na vijf minuten hield de regen op. Het is een gaaf ding, zo?n regenradar. Nu zie ik bijvoorbeeld dat het hard regent in Zuid-Limburg en de Peel. En de komende uren zal het rond de lijn Arnhem-Roermond waarschijnlijk ook nog even regenen. En dat het hier droog blijft, de komende uren.

Mist en Springsteen

Mist was er buiten. Het land ademde en zweette door alles heen, zo leek het. Als ik buiten het gelopen, had ik een regenjas gedragen, en daarin vast genoeg gezweet om nog wat bij te dragen aan de vochtigheid. Want dat is toch wel het probleem met regenjassen - je wordt na een tijdje alsnog nat.

Maar ik was niet buiten. Ik keek er alleen maar naar. iPod speeld het nieuw album van Springsteen. Van tevoren had ik een vernietigende recensie gelezen. Het viel me alleszins mee - als je het geluid maar een beetje hard zet. Luistert u ook eens.

 

» Zes reacties
» 01 05 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook

 
 

© 2003-2011 | rss | atom | contact | gebouwd met Pivot X en 960