Voorstadhalte

Oftewel: NS zet bussen in, de zomereditie.

Een grote touringcar staat klaar. Een jaar of twintig oud. Wegens werkzaamheden mogen we overstappen van trein op bus. Met vier passagiers aan boord vertrekken we. Een jongen op de eerste rij met Nokia-oordopjes in. Een meisje dat niet precies weet hoe ze nu op haar bestemming moet komen, en bij het wegrijden de chauffeur nog laat stoppen om het na te vragen. Een man met een grote zwarte zonnebril, die halverwege de rit in slaap valt. AIVD, vermoedelijk, want verder is die zonnebril nergens voor nodig.

Tergend tuffen over de volle snelweg. Hooguit 80 kunnen rijden. Twaalf kilometer verder de snelweg weer af, de stad weer in. Het regent onbarmhartig door. We stoppen bij de voorstadhalte. Er stapt nog iemand in. Dat betekent dat het echt regent: het is maar twee kilometer naar het eindpunt. Het zou onterecht zijn om zie iemand neer te zetten als lui. Niet doen, dus. Maar ik heb wel de gelegenheid om een stukje te schrijven met een titel die ik altijd al heb willen gebruiken.