» 05 09 2005
»
» deel op twitter
» deel op facebook
Wel of geen stress
De stationsomroeper meldt een uitgevallen trein. Meteen is er reactie. De ene helft van het publiek stormt het perron af op zoek naar een andere trein. De andere helft pakt een telefoon en belt. De bijna-zakenman (strak pak dat ontsiert wordt door groene kipling-rugtas) spreekt en passant zijn maaltijd door. Piepers, sla en pudding. Warm te houden, want hij had de indruk dat het een puinhoop was. En als deze trein niet reed, zou de volgende ook weluitvallen.
Ik hoorde het aan en had mijn opties al gewogen. Zo'n vaart zou het toch niet lopen. Ik nam een hap van mijn brood en 34 minuten later dan gepland was ik thuis.
Je leert het al merk ik. ;-)
Da's boffen. Mijn lief was een uur later thuis. Ach ja, het is de eerste dag dat iedereen weer aan het werk moet. Dat is net zoiets als onweer, herfst, de eerste sneeuwbui en gewoon ondeugdelijk materieel. Ik mag morgen weer.
Over het algemeen maak ik me er ook niet meer druk om. Er zit altijd wel werk of leesvoer in mijn tas. Alleen als het buiten vriest en ik net herstellende ben van een griep en het is al laat en anderen dringen voor, dan word ik wel fel en aggressief. Blijf dan maar uit mijn buurt.
Goh, niet gedacht dat er mensen zijn die geloven dat je met het openbaar vervoer nog ergens op tijd kan komen tegenwoordig, ben ik de enige die vertragingen al in de reistijd plant? Wel mooi, die reactie van mensen.. wat zijn we toch kuddedieren. Doen allemaal hetzelfde.
Geduld is een schone zaak, zeker bij de NS>
En wat heeft u daarop te zeggen?