De Persoon van het Jaar 2007

Terwijl iedereen terugblikt op het jaar 2006, had de redactie van filmvanalledag.nl alvast een interview met de persoon van het jaar 2007. Koning Wup de Eerste komt met allure de zaal binnen schreiden. De kroon draagt hij om al vast te oefenen, zo licht hij toe:
"Volgend jaar zal ik namelijk Koning van Nederland worden. Geruchten beweren dat de koningin het wel voldoende vindt in 2007. Ik heb alvast met Willem-Alexander overlegt, en die vind dat watermanagement wel leuk, dus ik heb de volgende deal voorgesteld: hij doet het water, ik het land. Hij wordt koning van Nederwater en ik koning van Nederland".

Maar wil het Nederlandse volk dat wel?

"Ja, want bovendien heb ik mijn populariteit in 2006 al bewezen - ik was razendsnel uitverkocht en scoorde beter dan het Nederlands Elftal."

U gelooft werkelijk dat u een stabiele machtsbasis heeft?

"Op termijn is het natuurlijk wel een beetje tricky, zo'n deal waarbij ik alleen het land bestuur, want zo'n stijgende zeespiegel zorgt ervoor dat mijn macht stukje bij beetje afgebroken wordt. Maar ach, na mij de zondvloed, zo riep mijn grote voorbeeld al, dus als ik het een beetje plan komt die zondvloed pas na mijn bewind."

Koning Wup I verblijft tot zijn aantreden in pension de Zevende Hemel te Utopia

Jaarlijstje

Elk jaar is het opnieuw december, dat is de oudste traditie van allemaal. Conform de traditie, een lijstje met de beste albums van 2006.

1. Johan / Thx Jhn
   
2. a balladeer / Panama
   
3. The Kooks / Inside In Inside Out
   
4. Johnny Cash / American V: A Hundred Highways
   
5. Four Tet / Everything Eclectic
   

Andere luisterbare albums uit dit jaar:

Thom Yorke / The Eraser
Loose Fur / Born Again in the USA
Bruce Springsteen / We Shall Overcome: the Seeger Sessions
Belle & Sebastian / The Life Pursuit
Arctic Monkeys / Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
Muse / Black Holes And Revelations

Nog een stokje

Op de ochtend van derde kerstadag tikt er iets tegen het keukenraam. Een stokje, duidelijk geworpen met een uiterste krachtsinspanning en een gravitational slingshot. Mij was ook wel opgevallen dat het aantal stukjes de laatste tijd wat tegenvalt, maar dat het zodanig was dat ik stokjes nodig heb om content te genereren was mij ontgaan.

Bij het terugzoeken van de bron van het stokje ben ik tot hier gekomen. Diep in de krochten van het Amerikaanse interweb. Google op "6 weird things about you" en je vind 19.600 hits. Misschien is het stokje wel de oervorm van dat veelbesproken web 2.0.

Zes rare dingen over mijzelf dien ik te noemen.

1. Ik ben nog nooit in Zandvoort geweest.
   
2. Ik stoot mij vaak (doch zelden aan dezelfde steen) (vandaag wel weer aan een bord)
   
3. Ik heb om half acht gegeten en nu al weer honger
   
4. Ik kan mijn benen in mijn nek leggen
   
5. Als je mijn sofinummer kwadrateert krijg je een hoog getal.
   
6. Ik moet nog negentien keer naar de kapper om de spaarkaart vol te krijgen. Hoe lang duurt dat nog?
   

$%#&-stokje

Onverlicht fietspad. $%#&-stokje op de lengterichting van de weg. Voorband erover heen. Schuiven. Uit balans. Zwaartekracht. Jodium.

In de tram

Zusje tegen broertje 'en dan zou ik willen dat je heel klein was, nog een baby'
'Zou je dat willen, een klein zusje of broertje?' vraagt moeder, die er uit ziet alsof ze drie dagen niet geslapen heeft.
'Ja ja ja' zegt zusje 'maar dan moet je stoppen met die pilletjes. Ahhh. Please?'
Of dit verzoek in overweging genomen werd blijft onduidelijk.

Waarheen leidt de weg het spoor

Een nieuwe dienstregeling, oh joy. Mijn boemel vertrekt 6 minuten later (dus 6 minuten extra slapen). En het spoorboekje in mijn hoofd is een historisch relict geworden. Of ik een enqu?te wilde invullen over mijn belevenissen in de eerste dagen. Tuurlijk. Voor de NS ben ik best lief, misschien zijn ze dan ook lief voor mij.
Nu heb ik een NS-dagkaart gewonnen. Geldig tot en met 7 januari (zo is de NS natuurlijk wel, zo'n gratis kaartje is alleen geldig in de kerstvakantie).

Waarheen, is nu de vraag.

Gekken en dwazen...

Bij de tram drukt een jongeman zijn hand tegen de wand. Een snelle beweging is voldoende. Een grijze letter op de wand is het resultaat. Een paar grijze letters zelfs, leesbaar is het niet. Misschien bij daglicht. De tram komt en ik stap in en vraag me af.

Of ik dat al eens eerder had gezien. Ik kon me het niet herinneren, van mijn leven niet. En mijn leven, dat is lang hoor, dat duur al mijn hele leven, tenminste mijn leven duurt al zo lang als ik me herinner.

De vraag is of er iets, en wat er gedaan had moeten worden. Maar je kan niet elke dag een held zijn, houdt ik mezelf voor. Het is een parttime beroep, iets dat je doet als het je uit komt. Hoe stimuleren we de arbeidsparticipatie van helden, is dan een mooie vraagstelling. Misschien kan het uitzendbureau wat regelen.

En als ze geen helden kunnen leveren, misschien wel schoonmakers.

Best comfortabel

Achtentwintig zitplaatsen. Twee prullenbakken. Een glazen gevel. Een kaart van de regio, voorzien van advertenties door lokale ondernemers. Een bak Metro's. Een vloer tegels, behoorlijk schoon. Drie automaten voor parkeerkaartjes en strippenkaarten. En het staat er allemaal voor mij alleen.

Het lijkt zo handig, zo'n overstapplaats, vlak bij de snelweg en direct aan het openbaar vervoer. Blijkbaar is dat het dus niet. Het is kwart voor acht op een doordeweekse ochtend, en ik ben vanuit mijn huis inderdaad in tien minuten aan de snelweg. Een collega heeft net gebeld, dat er file is door een botsing, en dat we dus later gaan arriveren in het zuiden.

Ik doe de naam van de wachtruimte eer aan. Lees een Metro, maar dat duurt altijd maar tien minuten. Buiten staan twee mensen foto's te nemen van de omgeving. De toestelletjes flitsen, maar ik betwijfel of ze krachtig genoeg waren om de schemer te overtreffen. Later komen de eerste bejaarden binnen. Straks gaan tenslotte de kortingskaarten in. (Ofzo. Een andere reden kan ik ook niet verzinnen, ze zijn er simpelweg en om mijn wereldbeeld niet verder te doen defragmenteren verzin ik een verklaring. Het zou natuurlijk ook kunnen dat het hangbejaarden zijn, die deze verlaten wachtruimte gebruiken als hangplek. Of verzin iets leuks. Suggesties zijn welkom)

We arriveerden een uur later dan gepland op de afspraak.

De oplossing

Zeg. Kunnen we niet gewoon Verdonk terugsturen naar waar ze vandaan komt?

Er zijn olijven en olijven

(klikbaar)

Adoptiestukje

Al een week of wat loop ik regelmatig langs de tijdschrifthandel, waar een reclamebord voor een tijdschrift me opvalt. Ik neem me al weken voor om dat onderdeel uit te knippen en in een ander stukje. Maar een passende plek dient zich niet aan. Misschien kunt u het adopteren in een van uw stukjes.

Punt dat ik wil maken is de kop van het tijdschrift. 'De nieuwe mens is er' kopt het tijdschrift. Zo, denk ik dan, dat hebben ze snel geregeld. Daar heb je geen vernietigende ideologie voor nodig, gewoon een tijdschrift maken en dan is de nieuwe mens er.

Maar ja, vind nu maar eens een stukje waar deze opmerking in past. Ter adoptie dus.

Nat word je toch

Als het regent ga ik met de tram. De theorie is namelijk dat je dan minder nat wordt dan op de fiets. Het woei heel hard gisteren, zo hard dat de reclameborden van de winkels af kwamen waaien. Ach ja, in Amsterdam komen balkons naar beneden, hier het reclamebord van de Kijkshop.

Het regende en ik ging met de tram. De halte is uitgerust met hypermoderne wachthokjes. Glas en roestvrij staal. Of gewoon staal, maar roestvrij staal klinkt nog hypermoderner. En de tram wil niets liever zijn dan dat, comfortabel, snel en hypermodern. Vraag het maar na. De tram zal het beamen. Want de tram zal zwijgen, en wie zwijgt stemt toe.

Maar een wachthokje kan nog zo hypermodern en roestglasvrijststaal zijn, droog blijf je er niet. Volgende keer als het regent ga ik misschien weer op de fiets. Nat word je toch. Daar heeft de hypermoderne techniek nog geen definitief antwoord op gevonden.

Zondag fotologdag

klikbaar