» 26 01 2006
»
» deel op twitter
» deel op facebook
Tegen de afgrond
Dat ik je aanspreek,
stom hart,
is natuurlijk complete waanzin, je bent
een generieke gegeven uit de cultuurgeschiedenis
Dat betekent: een sterrennevel,
drijvende paddesnoeren, een parcours d'accidents
een zon die in het zwart verkeert
napalm, Reihung, een nevengeschikte wereld
en we schrijven entropie
Het is een woord,
hart,
tegen de wereld
Net zo goed kan ik tegen
de afgrond staan schreeuwen, een canyon waarlangs
op zorgvuldige plaatsen
een houten framepje werd opgesteld
met de vermelding Take Picture Here KODAK
Uit: Dirk van Bastelaere, Hartswedervaren (2000)
Tsja, wat moet ik hier nu op zeggen? (en denk nou niet: "Niks, stomme doos, als je niks weet", ik wilde je alleen even van je nul reacties afhelpen)
Het eerste stuk is voor mij al een gedicht op zich. Super!
@Merel: ik kan wel leven met nul reacties :)
Vond 't gedicht ook wel mooi, hoor, ben het trouwens volledig met Rose eens. En nu zal ik dan maar weer mijn mond houden ...
Mooi is hij. Ik zal sowieso nooit boven Sinterklaasniveau uitstijgen hoor, maar zelfs al zou ik een ?cht heel goede en creatieve dag hebben, dan zou ik het nog nooit zelf hebben kunnen bedenken.
En wat heeft u daarop te zeggen?