» 04 04 2006
»
» deel op twitter
» deel op facebook
Alles is ironie, zo schijnt het soms. Alles bevat die prikkelende bijsmaak, die je herkent van goedkope cola met veel koolzuur.
Neem de thuiszorgwinkel; de plek voor uw rollator, looprek of krukken. De winkel is alleen bereikbaar als je eerst een trapje op gaat, of enkele honderden meters omloopt.
Daarom moet ik ook altijd de spullen voor mijn vader halen...
De ironie van het leven... ik zie mijn oma (m?t rollator) nog beteuterd naar het 'opstapje' van de kledingzaak met 'oudere damesmode' kijken. Dan vraag ik je.
Typisch inderdaad.. En gewoonweg stom dat ze daar niets aan gedaan hebben.
Dat bruist als helly cola inderdaad.
zeppo
shit, had ik een heel verhaal getikt, is het weg
had ik die negen levens niet gezien
En wat heeft u daarop te zeggen?