Nothing really ends

Dus ooit, nog niet zo lang geleden, dacht je dat er een verleden was. Een verleden dat op slot kon; dat wat is gweeest en nu voorbij is. Je hield het erop dat sommige mensen uit je leven verdwenen, en dat alleen stom toeval of een reunie ze terug zou kunnen brengen. Het leven is vloed en eb, of komen en gaan van mensen, waarbij je eerlijkheidshalve toe moet geven dat het niet zo regelmatig is eb en vloed.

Onlangs kreeg ik een uitnodiging voor Hyves. In een milde bui maakte ik een account aan, en liet het vervolgens een paar weken verstoffen. Net zoals bij menselijke contacten geldt ook voor internetregistraties dat het merendeel dat je ooit had inactief is - onderdeel van het verleden. Verleden week kreeg ik mail van Hyves. Iemand had me aangemerkt als vriend. Ik besloot iets langer rond te klikken op Hyves. Daarna bestond het verleden als afgesloten eenheid niet meer.