# 1720

Binnenkort, als ik ze heb uitgezocht, Koninginnedagfoto's, en nog later, als ik ze uitgeschreven heb, ook weer stukjes met teksten erin.

Stijgers en dalers

Er zat een vlieg in de lift. De meeste vliegen hebben weinig herseninhoud, dus slim genoeg om er uit te vliegen als de deur open ging was het beest niet. Maar ik vermoed dat het beest toch op zijn minst luchtziekte heeft opgelopen van al dat stijgen en dalen.

Diva

Meccano

Achter de schermen

Zondag Fotologdag

In de trein (42)

Op de heenweg een echtpaar van midden vijftig. Nadat we gestopt zijn in Driebergen-Zeist, Veenendaal-de Klomp remt de trein alweer af voor Ede-Wageningen. 'Het lijkt wel een stoptrein, vroeger...' zeurt ze met enige hoofdstedelijke arrogantie. Om eerlijk te zijn heb ik Veenendaal-de Klomp ook nooit zo goed begrepen. Hij leest. Martha Nussbaum. Met een vulpotloodje erbij, zorgvuldig streepjes zetten in een boek dat minimaal 700 bladzijden telt.
Op de terugweg een jongen met een potlood die zinnen onderstreept in een boek. Hij leest Martha Nussbaum. Alweer een! Ofwel Nussbaum is zonder dat ik het opgemerkt heb een hype geworden, of ik ben gisteren de complete Nussbaum-lezende-populatie van Nederland tegengekomen. Vermoedelijk dat laatste.

Daar was geen brainstorm voor nodig

Ongetwijfeld ben ik niet de eerste die het bedenkt, maar het lijkt me een mooie compensatie voor geleden schade dat de brouwers komende zomer voor een paar gratis terrassen zorgen.

Mijn Kvintett

Het is zaterdagochtend, een dag vol activiteit kondigt zich aan. Kordaat denk ik na het ontbijten om meteen even de lamp boven de eettafel te verstellen, want die hangt eigenlijk al maanden te laag. Nu moet u weten dat ik die lamp niet zelf opgehangen heb. Het was een situatie waarin ik vooraan op het beeld sta, druk met een of ander, en iemand anders, we zien nog net een been, de lamp ophangt. Maar ik heb gehoord dat het een kwestie is van het kapje verwijderen, even schroeven, en hoger hangen.

Ik wrik. Er is beweging. Ik wrik wat verder en trek de ophanghaak uit het plafond. Het plafond erodeert, er komen korrels beton naar beneden. Als je zou willen zou je het plafond kunnen afbreken op deze manier. Stof zijt gij en in stof woont gij.

Een halve zaterdag later was het een beetje gerepareerd. Mijn Kvintett is ondertussen nog niet naar beneden gestort.

Recept voor een kleine dosis geluk (2)

1. Ga iets fysieks doen. 50 kilometer fietsen, een recordafstand hardlopen of een dag lang muren witten.
2. Geraak bezweet en ga nog even door.
3. Vind een douche.
4. Gebruik deze, en voel u herboren.

Deel 1 is anderhalf jaar geleden verschenen. Geluk ligt nu eenmaal niet voor het oprapen, en zeker de receptuur niet.

Blotevoetenweer

Heeft u Droste nog gezien?

Die titel is alleen te begrijpen als u de website bezoekt, en bovendien niet kleurenblind bent.

# 1707

# 1706

Het is paaszondag en ik tref reclamekrantjes in de brievenbus. Waarom heb ik eigenlijk geen nee/ja-sticker op mijn brievenbus? Als milieubewuste consument vind je het eigenlijk overbodig, iedere week 4 centimeter papier in je brievenbus. Is het luiheid om er een op te halen?

Later vind ik het antwoord, op het moment dat ik geen zin heb en ontwijkend gedrag vertoon. Ik betrap me erop folders te bladeren, in plaats van.

# 1705

Marathon Utrecht, 9 april, bij de finish van de 5 kilometer

# 1704

# 1703

# 1702

In beweging

Elders kralen rijgen

Het verhaal staat niet hier, maar in de comments bij Zeppo. Wel kan ik erbij vertellen dat ik blij was toen ik op bestemming arriveerde, en dat ik nog overwogen heb zo'n ding te kopen.

Als uw machtige band het wil

Voor het stoplicht staan is niet bepaald mijn favoriete bezigheid. Vooral als je op het idee dat je vooral met z'n allen op elkaar staat te wachten, een idee dat ik toch elke dag wel een keer heb. Dan kan je als fietser fanatiek op dat knopje gaan drukken, maar ja, daar kom je ook geen steek verder mee omdat die dingen nooit luisteren, misschien 1 op de 10 keer, maar je wil toch een hogere winkans dan bij de Staatsloterij, want het knopje van het stoplicht hoeft geen Staatsloterijshow te organiseren om haar kansen te verdelen; nee, het knopje van het stoplicht doet dat volgens de rechtvaardige wetten van de verkeerskunde, waar overigens vooral stilstand belangrijk is, en u weet: stilstand is achteruitgang.

Sommige oversteekplaatsen zijn uitgerust met detectielussen, van die zwarte strepen in de weg. Ik zet mijn voorband op een van de lussen en beweeg een paar keer heen en weer, in de ijdele hoop het ding te kunnen foppen. (En ik ben niet de enige gek op de planeet die dit probeert, ik heb het andere mensen ook wel eens zien doen). Het werkt niet hoor, maar het lijkt toch zo mooi om op een dag te kunnen zeggen dat als uw machtige voorband het wil, staat gans het wegverkeer stil.