» 01 07 2007
»
» deel op twitter
» deel op facebook
Wilt u waken als ik weg ben
Op het centraal station stap ik in het gereedstaande metrostel. Mijn oog valt op een meisje, vier bankjes verder. Geen wonder, ze is mooi. In de vier minuten die gewacht worden tot vertrek kijkt ze zeven keer op het bordje met de vertrektijd en twee keer op het horloge. Een strak, gespannen gezicht. Ik neig naar het maken van een opmerking. iets in de geest van 'het komt allemaal wel goed'. Omdat het soms belangrijk is om dat te horen. Op Beurs stapt ze uit, weekendtas over de schouder. Bij het uitstappen wordt het duidelijk. Geen idee waar ze heen moet, links of rechts. Meisje in de grote stad. Gelukkig kiest ze de goede richting.
titelverklaring
Zo zat ik ooit voor het eerst in diezelfde metro, uitstappen op Beurs, en overweldigd worden door de chaos daar. Niet mijn favoriete station.
Ik wil me ook altijd graag over jonge dames ontfermen.
zeppo
mooi, dat waken als ik weg ben
en ja: ik ben er nog
mailen lukte niet en ik kom graag langs weet alleen niet wanneer, tijd enzo
en ook nog: over een jaar of 10 hoop ik toch wel weer in fase 1 of 2 te zitten qua vakanties (een combi zou mooi zijn), wie weet ben jij dan inderdaad net in fase 3....;-)
Het is ook allemaal niet niks die metro. Zeker nu met die vreselijke poortjes waar menig jonge dame in vast loopt...
Misschien een idee om daar eens een dagje te gaan ridderen Pascal? ;)
En wat heeft u daarop te zeggen?