» 19 11 2007
»
» deel op twitter
» deel op facebook
Typfouten zijn de redding van de spontaniteit van de wereld
Vandaag een presentatie, waarin een landschap met singels voorkwam. U weet wel, van die sloten, maar dan iets luxer verwoord. Er stond een wonderschone typfout. Een landschap met singles. U weet wel, vrijgezellen, maar dan iets hipper verwoord. Ik ben nog steeds bezig me voor te stellen hoe dat er uit zou moeten zien.
Dan moet ik meteen denken aan blote vrouwen die door akkerland ploegen.
En aan Marsman, dat ook.
'Rijen oneindig blote vrouwen, die als ijle pluimen aan de einder staan. En in de geweldige ruimte verzonken, de eenzame mannen, verspreid door het land...'
Afijn.
Aan het werk.
jwl
Ik herinner me dat er een tijd geleden een fotograaf bekend werd omdat hij allemaal blote vrouwen fotografeerde in een tulpenbollenveld. Spencer Tunick heet die charlatan meen ik.
Geen elzenwallen vol met kleine 45 toeren-grammofoonplaatjes ?
Freud is weer onder ons...
De toekomst van het singles-daten lijtk me. Niet meer in een rumoerig cafe gaan speeddaten, maar gewoon als singles in het singleveld wortel gaan schieten en wachten (hopen) tot een andere single je aldaar komt plukken
Ik zie een landschap voor me met bijna alleen maar vrouwen: Catharijnesingle, Wittevrouwensingle,..
Walhalla?
Zonnebadende, op het land werkende, in het gras zittende, picknickende singles?
Een landschap met singles.
Het heeft wel wat.
Ik zie dan vooral een heuvellandschap voor me, in verband met het solistische aspect, iedere single op een heuvel. En dan kronkelweggetjes tussen die heuvels, die de zoektocht van iedere single naar een wedersingle symboliseren.
Ik zou best door een landschap met singles willen struinen...
Enne; dat recept van die witte kool --> Graag! ;-)
Rena
waarom denken mensen bij het woord single meteen aan blote vrouwen?
En wat heeft u daarop te zeggen?