Zend mij een boodschap

De dagelijkse route over de parallelrijbaan. Die ik dan associeer met driftig zappen op de radio om kwart voor acht 's ochtends om te kijken of ik ook ergens een leuk muziekje kan vinden waarmee ik wakker kan worden. Vanmorgen vond ik Metallica ter hoogte van het doseerstoplicht die het niet doet omdat het zomer is. Daarmee is het snel wakker worden.

Op een smerige vrachtwagen heeft iemand met zijn vinger een tekst geschreven. Welk een internationale hobby dat is blijkt als ik de tekst lees 'Espagna - Russia 3-0'. Ja, een Spaanse vrachtwagen, waarop iemand in uiterste vreugde zijn boodschap aan de wereld heeft meegegeven, een boodschap die nu heel Europa doorrijdt totdat de chauffeur een keer zijn auto wast. We kunnen stoppen met twitteren of flessenpost, allemaal op zoek naar het vrachtwagenparkeerterrein!

Stukje 2000: een virtueel feestje

Het is zomeravond en ik slenter huiswaarts. Luister luister naar hoe mijn hart bonkt, neurie ik tegen de huizen op en de huizen verdragen het. Het voetgangerslicht gaat zomaar op groen zodat ik niet eens door rood hoeft te lopen, ik spring sierlijk over de plas met regenwater heen, de tram staat niet in mijn weg en voorwaar, het is ook nog eens een beetje afgekoeld.

Woeha, ging het schrijven van 2.000 weblogstukjes maar zo gemakkelijk, zou ik moeten zeggen om een bruggetje te slaan naar het feit dat dit stukje nummer 2000 is. Dat bruggetje gaat niet op, het is meer een tunnel, ofzo, want eigenlijk is webloggen niet meer dan opschrijven wat je ziet en dat dan in een bepaalde volgorde zetten. Dat de nieuwe winkel hier vlakbij, na twee weken al kortingen van 40% heeft. Waarom niet meteen met de opheffingsuitverkoop beginnen, dat is pas stunten.

Maar stukje 2000, dat schijnt hoge verwachtingen op te roepen. Een weblogjublileum voorzien van een paar haarscherpe zinsneden. Die heb ik niet op voorraad. In plaats daarvan wilde ik u, huisreageurders eens een veer in de kont steken. Want zonder jullie, en dat zijn in 2008: eF-eM, Rose, pascal, pom, Sarah, Frank, Coert, Rena, Cyriel, Floor, jolien, Virginie, Rosalie, karin, zeppo, kruimel, jwl, woordenaar, Agnes, Indigo, Max, Eric, Dwangbuis, Anneke, sana, ijsbrand, cockie, Katyo, louter, mIKe, Bram, Jetje en al die ik vergeet, er nooit 2.000 stukjes zouden zijn verschenen? Dus neemt u een drankje bij de virtuele feestbar, bewonder de virtuele feesttent, en maak een praatje met de andere feestgangers. Dan ga ik stukje 2001 typen.

Groen

Als we ze steunen noemen we ze guerilla's, als we tegen ze zijn noemen we ze terroristen.



Dus: garden guerilla of onkruidterrorisme?

We waren per ongeluk een uur te vroeg en belandden met appelgebak op het terras alwaar ik een foto maakte

Vijf punten voor degen die de plek herkent. Tien punten voor degene die de personen op de foto kan identificeren, en hun levensverhaal kent.

Zondag Fotologdag

Ricco

Direct na het nieuws vanmiddag hebben we, in navolging van de reeds lopende tourpoule, maar meteen een poule opgezet waarin voorspeld kan worden wie de volgende dopingzondaar is.

Cynici zijn we.

Moppen

Met twee medepassagiers zit ik in de auto. A12, de spits is nog net niet begonnen. De radio staat zonder er veel over na te denken op 3FM. Dan begint de medepassagier naast me te schuiven op zijn stoel.
- 'Heb je Veronica? Om half vier zijn er altijd moppen!'

Hij begint enthousiast op de knopjes te drukken en even verder vindt hij Veronica. Maar er komen geen moppen, alleen maar 80s en 90s hits. Dan vertelt hij er zelf maar één. Iets over een man die iets doet en dan is het al weer afgelopen. Whahahaha. Ik versta het half en lach om te voldoen aan de sociale vereiste. Want dat zijn moppen, zo bedacht ik achteraf: lach of ik schiet-humor waarbij in de meeste gevallen de grap niet leuk is - te geforceerd, te geconstrueerd, te bedacht, te - nou ja, niet leuk.

Of heeft u nog wel een goede mop gehoord, onlangs?

Het is zo makkelijk

Het klusje dat al anderhalf jaar moet gebeuren, namelijk het op de goede hoogte hangen van de Kvintett, nu met behulp van handleiding, is in vijf minuten gebeurd.

Hoera!

Dus komt u allen pasta eten :)

Of iets anders natuurlijk. Geslaagde recepten van de afgelopen week:
Geroosterde tomaten gevuld met zalm - in mijn geval de zalm vervangen door tonijn. Zeer smakelijk en zeer voedzaam (kleine waarschuwing: maximaal één per persoon).
Piperade van paprika en ei - het krantenscheursel lag al weken klaar, en nu eindelijk gemaakt. Hoera voor snelle én gezonde recepten!

Get out of the office

Vandaag, in serie werkplekken van de afgelopen week. (Foto's met de telefoon gemaakt).



Er is ook koffie buiten het kantoor. Op het dak van de auto bijvoorbeeld.



De ene werkplek. Met Word en verderop weg een collega.



De andere werkplek. Nu aan het Excellen.



Uitzicht vandaag. Vanaf nog een andere werkplek. Zit ik helaas niet elke dag, maar dan kom ik niet meer aan werken toe.



(Bonus voor iedereen die dit saaie plaatjes vind: luister naar de titelverklaring).

Wie wind zaait

Op het festivalterrein staat al de hele middag een mevrouw ballonnen te verkopen. Van die luxe, in de vormen en kleuren van alle tekenfilmhelden uit onze jeugd. Wel dertig of veertig ballonnen zweven boven haar hoofd. Dan komt een grote windvlaag, een zuidwesterwindvlaag van de zuidwester die al de hele middag aanwezig is. Logisch, zuidwesters willen ook wel eens bandjes luisteren. De ballonnenverkoopster krijgt een enorme vlaag over zich en verdwijnt onder haar wirwarrende kriskrassende ballonnen. Dat is vast een hele puzzel geweest voordat al die touwtjes weer uit een waren.

Jukebox

Een paar weken geleden stond ik te luisteren bij the Notwist. Op z'n Duits uit te spreken: Noot-Wiest. Een bak elektronica en een partij bassen vlogen over mij.

En plots was ik weer terug op de plek waar ik het voor het eerst luisterde naar Neon Golden. Een klein station, een betonnen geval uit de jaren '70, witgrijs blakend op een zomermiddag met temperaturen van 30 graden waar ik de enige was die wachtte op een stoptreintje. Ergens in 2004, als ik het goed terugzoek. Muziek is een herinneringsmachine: gooi er een liedje in en er komt een verhaal uit.

Living on the edge

Terwijl ik weet dat ik twee anderhalve linkerhand heb, schonk ik - oh wiebel, oh wankel - vanuit een karaf het water in het glas dat wordt vastgehouden precies tien centimeter boven de computer.

Het ging goed.

In de trein (54)

't Is er kleurrijker dan in die auto
*
Een vrouw die het voor elkaar krijgt om gedurende 25 minuten achtereen met een haarlok te blijven spelen.
*
Een andere vrouw die op het stukje tussen Amstel en Centraal haar frustraties over haar rommelige huisgenoot luidruchtig aan de coupe deelt. Humoristisch, dat wel. 'Weet je, haar hele bed zit onder de mascara. Niet alleen haar kussen, nee, echt haar hele bed. Hoe kan dat! vraag je je af, hoe slaap je dan!
*
De terugweg biedt een man die, een bankje verder heeft bedacht dat de mensen die tegenover hem zitten uit Zweden komen. Hij begint in het Engels een verhaal over het Zweedse voetbalelftal (stug, volgens hem) en ontdekt pas na tien minuten dat het Nederlanders zijn.