De Hornbach: een recensie

Het was allemaal de schuld van mijn tweede basilicumplant (de eerste is een beetje doodgegaan). Mijn plantje groeit hemelhoog en dat staat wat raar met een klein plastic bakje in een schaaltje aan de voet. Dus stond ik op zaterdagochtend om kwart voor negen bij een tuincentrum voor een grotere plantenpot, potgrond en ook nog een cadeautje.

Tussen de loading docks op een benepen industrieterrein staat de Hornbach. Daar was ik nooit eerder geweest. Je kan 'm zien liggen vanaf de randweg. Vlaggen en borden in roze en oranje. Een kleurcombinatie die nogal vloekt maar dat is blijkbaar geen bezwaar. Parkeerterrein en winkelwagentjes uit het boekje. Naar het schijnt rukt de Hornbach nogal op in Nederland. Het een na het andere filiaal zou geopend worden, een soort Q-koorts maar dan in tuincentrumland. Een goede reden om te kijken wat deze Hornbach nou zo anders maakt dat de Intratuin of de Groenrijk als ik toch potgrond nodig heb.

De Hornbach is een rommelwinkel (genre: Duitse discounter waar alles nog in grootverpakking in de paden staat) met maar beperkt aanbod aan tuinartikelen. Stiekem is het een bouwmarkt, die wat bijbeunt als tuincentrum, maar goed, bijbeunen is genetisch bepaald in de bouwsector. Volgende keer maar gewoon weer naar het tuincentrum.

(En nu nog een punchline, maar punchlines, die vind je ook al niet bij de Hornbach. Waardeloze winkel, ik zeg het toch.)