De wil tot macht

Bij Gouda lijkt het nog alsof het allemaal wel mee zal vallen. Redelijk ongeschonden ben ik de Brienenoord overgekomen en de polder ingescheurd. A20 af, A12 op. De zesde rit op de A12 in vier dagen. Morgen nog een keer heen en weer. Meer ergens, even verderop, begint het ongemerkt voller te worden.

Het zenuwachtige gerace, korte afstanden, allemaal minimaal 120 willen rijden. Om half zeven is de file opgelost, maar de drukte niet weg. Snelweg rijden is schaken, altijd een paar zetten vooruit kijken. Dit is een potje snelschaak.
Terwijl ik meezing met Fleet Foxes en langzaam opga in dit spel van adrenaline, wordt ik me gewaar van de macht die ik nu heb. Stel nu dat, stel nu dat, stel nu dat ik nu het stuur om zou werpen en mijn auto dwars op de eerste en tweede rijbaan zou werpen. Hoeveel zou ik er meenemen? Wat zou de score zijn? Vijf? Tien?

Let niet op mij, ik ben veilig thuis gekomen.