En passant

...hij moet niet hetzelfde worden als de kanaleneiland kinderen, niet hetzelfde als de zuilen kinderen...

*

...man laadt groenten, onder meer verse boontjes, uit zijn auto.
man met kinderwagen:
hee je staat verkeerd geparkeerd, op mijn voetgangerspad!

*

...man met 6 zakken ovenfriet xl in zijn winkelkarretje
voor de grote trek?

*

een volwassen man loopt met een vuvuzela naar zijn fiets.
echt waar.


*

een brommende rode kever met een tomtom op de voorruit geplakt

Weer geitenkaas

Sinds ik vegetarisch eet is het leven een stuk eenvoudiger. In restaurants althans. Genoeg restaurants of eetcafés die maar één vegetarisch hoofdgerecht serveren. Met de meeste menukaarten ben ik snel klaar.

Maar waarom betekent dat op alle menukaarten dezelfde dingen staan? Wat me voorheen niet heel erg opviel, valt nu erg op. Weer geitenkaas.
Terwijl er toch wat meer mogelijk zou moeten zijn. Waarom?

Blauwe ruis

Dylan en parkeergarages

In Rotterdam bestaat de kans op een terras te belanden met uitzicht op de inrit van een parkeergarage. Dat is het best wonderlijk, want het is iets dat ik me in andere steden niet goed voor kan stellen. Graag uw voorbeelden van locaties waar ik in het ongelijk gesteld wordt (met streetview links natuurlijk).

Uitzicht op een parkeergarage is niet per se bezwaarlijk in goed gezelschap, waarmee in harmonie invulling gegeven kan worden aan het feit dat af en toe een auto voorbijbroemt, zeker als dat gezelschap ook nog een mening over auto's heeft.

Lastiger is het voor de zanger die Dylan speelt op zijn gitaar, compleet met hoed en mondharmonica.

Misschien is het een man die op het laatste uur van zijn weekend naar buiten is gegaan. Het is al zes uur 's avonds geweest maar nog warm en licht buiten. Hij heeft zijn schroom overwonnen, zijn gitaar gepakt en is op de fiets vanuit de buitenwijk naar het centrum gereden.

Zo is hij af en toe een middag Dylan - en de rest van de week heet hij gewoon Fred. Althans, dat vermoed ik graag.

Ooijpolder

Hardloopgedachten (6)

Aan de andere kant van de brug beweegt wat sportkleding.

'Dat gaat eigenlijk niet eens zoveel harder dan ik nu wandel'.
'Maar ja, zo'n brug op rennen, dat doe ik na een paar kilometer ook niet meer zo snel'
'Sterker nog, als die brug dicht bij huis ligt, zoals deze, stop ik gewoon onderaan met rennen en loop ik de laatste paar honderd meter'

7,6 kilometer. Zomers. De dingen geuren. Over het water waait het geluid van de vuvuzela's.

Zes mogelijke tweets over de Dijk

Bij de Dijk in #Tivoli voelde ik me jong tussen alle oude mensen die zich weer jong voelden. Fijn feestje! wilde ik aanvankelijk tweeten.

Maar gaande weg het concert viel me meer op, zodat ik of zes tweets had moeten schrijven of toch gewoon één weblogstukje.

Veel bezoekers gaan vanaf het begin verder met de staande ovatie waar het vorige concert ophield. Sommige bands hebben een paar nummers nodig om het publiek mee te krijgen. Hier duidelijk niet.

Mijn kennis van de Dijk (twee albums en twee best of-verzamelalbums) was voldoende, al kan er wel iets bij.

De podiumervaring straalt er vanaf. Is de Dijk de grootste Nederlandstalige band die er is? Een setopbouw weten ze voor elkaar te krijgen.

Iedereen is van de wereld van the Scene en Recht in de ogen lijken op elkaar.

Tijd om een bekend maar nog mooi liedje te plaatsen.

Cradle to cradle

De haren en het vuil uit het doucheputje verwijderen en opruimen in een reclamekrantje over Human Resources.

Calafat

Calafat is het omgekeerde van het Twittertijdperk. Elk jaar kruipt het groen weelderiger over de ruïnes van de staatsfabrieken. De honden blaffen hard naar vreemdelingen. Er gebeurt niet veel op een zonnige vrijdag, eind april. De tijd gaat langzaam. Om 12 uur vertrekt de trein.

Een stukje

Laat ik nog eens een stukje typen.

Gisteravond dacht ik 'dat moet ik onthouden, daar moet ik een stukje over typen'. Maar er kwam nog een nagerecht en espresso en de rekening en nu ben ik het weer vergeten.*

*'Drank, maakt meer kapot dan je lief is' denkt u nu, maar ik had maar één glaasje wijn.

Vanmiddag was er ook iets wat ik heel driftig moest onthouden en wat ik dus weer vergeten ben. Behalve dat mijn geheugen af en toe een zeef is gaat het verder best goed met mij.

Er zat een briefje in de bus. Of ik wilde komen werken als productiemedewerker m/v bij een bedrijf dat kwalitatief hoogwaardige snackproducten produceert in Wijk bij Duurstede. Ze vragen gemotiveerd en betrouwbaar personeel, flexibele instelling en goede beheersing van de Nederlandse taal. Goede communicatieve vaardigheden en in bezit van eigen vervoer zijn ook nog vereisten.

In het briefje staat niet of onbeperkt van Dobben kroketten eten onderdeel is van de arbeidsvoorwaarden. Nou was ik toch vegetariër de laatste tijd dus zouden de afwisselende werkzaamheden de reden moeten zijn om er te gaan werken.

Voor vragen hierover kan ik bellen met 030 691 58 48. Voorlopig houd ik me liever bezig met het napluizen van alle artikelen over de (Griekse) staatschuldcrisis, met name om er achter te komen of dat het label 'crisis' waard is. Nog twee kranten en ik heb de berg die in de vakantie ontstond weggewerkt. Misschien dat ik het daarna wel snap.

Neologisme van de dag

Bij de Belg.
'Voor de kijkers die nu pas inzappen, de stand in de koers is als volgt'

Doorlopen

Er staat 'Trekken' bij de deuruitgang.
Waar aan de buitenkant 'Push' staat.
Blijkbaar zijn alle toeristen geintegreerd en Nederlandssprekend geworden na een bezoek aan dit café

Met een goede pas wandel ik naar de halte en pas tien passen verder merk ik dat ik mijn doorlooppas heb ingezet. Grote stappen gauw thuis. Het kost haar geen enkele moeite me bij te houden, hoewel ze een stuk kleiner is dan ik.
Ze houdt graag de pas er in, zegt ze.
Daar houd ik van. Doorlopen maar.

Onlangs schreef ik een stukje over langer zijn. Langer zijn betekent grotere stappen maken, bedacht ik later.

Wachten op... een vliegtuig

Mevrouw leest een scheurkalender.

In de trein (63)

In de hoofdstad van Noord-Brabant komt een orkest bij de coupe binnen. Of misschien moet je ze een gezelschap noemen? Maken vijf muzikanten een orkest?

Er ontstaat een discussie over het notenschrift en een bepaald streepje op een rondje. Een van de muzikanten betoogt dat de betekenis van het streepje afhankelijk is van de componist, de tijd waarin het stuk geschreven werd en ook nog de uitvoerenden.
Ah, denk ik, die techniek herken ik. Zodra je geen pasklaar antwoord hebt leg je een verhaal neer waaruit blijkt dat het antwoord afhankelijk is van nog vier andere variabelen, die bij voorkeur nu nog niet bekend zijn. Om op die manier toch een verhaal te hebben.

Het gesprek van de orkestleden ging vervolgens over in roddel over andere, niet aanwezige orkestleden, en leent zich daarom niet om hier te worden opgeschreven.

In de trein (62)

Meisje (9) en vader zitten in de trein. Meisje speelt met Gameboy (of hoe zo'n Nintendo tegenwoordig ook heet). Vader staart uit het raam nadat hij op zijn iPhone de headlines heeft gelezen.

We doorkruisen het rivierengebied.

Ze vraagt haar vader 'Waar denk je aan?'.
- 'Aan het bedrijf en de belasting', antwoord hij.

Een koe en een kruk

Al dagen zit u in spanning te wachten op het antwoord op de vraag of de Donau nou blauw is. Wel, de Donau op de plekken waar ik die gezien heb (Budapest en Vidin) was groengrauwbruingrijs. Niet erg blauw.

En er zijn ook echt veel paprika's in Hongarije. En schaakwedstrijden op tv in Bulgarije. Live. En trolleybussen overal.

Voor het overige mag u alle vragen stellen die u heeft, maar nu moet ik verder met de checklist die mijn leven is. Want er moet nog gestofzuigd worden, een fotoserie gemaakt worden en een besluit vallen over een wereldmuziekfestival, waarvoor ik me natuurlijk eerst moet verdiepen in die muziek. Sommige van die Roma hebben het eigenlijk wel goed bekeken: ze hebben een koe en een kruk, en verder niet zoveel. En daar zitten ze dan de hele dag op. Het voorkomt een boel keuzestress.

Rest mij nog een prijs uit te reiken aan de prijswinnaar met het interessantste verhaal. In dit geval Frank met een creatief verhaal over Roemenië. De Bulgarije-koelkastmagneet met plaatjes van plaatsen waar ik verder ook niet geweest ben komt je kant op!

Ben je nou alweer op vakantie (3)

Mijn parate kennis van de Finse taal is beperkt tot een enkel woord: Juüst. Het betekent kaas (het zou ook Estisch kunnen zijn, maar daar wil ik vanaf zijn, die talen schijnen uitwisselbaar te zijn). Fins is aan vrijwel geen taal in Europa verwant, behalve Estisch en Hongaars. Dus ik zal naar de naam van kaas in het Hongaars kijken.

Terwijl u dit leest ben ik in Hongarije. U weet wel, het land dat in de jaren '50 de voetbalwereld beheerste met de Magische Hongaren en een 2-3-5 speelsysteem. En van paprika en poesta's.

Maar wat zijn uw associaties met Hongarije? Terwijl ik weg ben kunt u hierover uw gedachten spuien in de commentbox.

Dit stukje is onderdeel van een wedstrijd in drie delen. Dit is het derde deel. Reageurders met de meest originele gedachten of verhalen maken kans op een nader te bepalen prijs in de vorm van een souvenir.

Ben je nou alweer op vakantie (2)

Over de blauwe Donau zijn beroemde muziekstukken geschreven. Ondertussen heb ik gezien of de Donau werkelijk zo blauw is. Vermoedelijk ben ik die Donau in Duitsland ook wel eens overgestoken, maar het is me niet bijgebleven.
Terwijl u dit leest ben ik in Roemenië. U weet wel, het land van Mitea, voormalige sterspeler van Ajax. En van Dracula.

Maar wat zijn uw associaties met Roemenië? Terwijl ik weg ben kunt u hierover uw gedachten spuien in de commentbox.

Dit stukje is onderdeel van een wedstrijd in drie delen. Dit is het tweede deel. Reageurders met de meest originele gedachten of verhalen maken kans op een nader te bepalen prijs in de vorm van een souvenir.