Opruiming (4)

Voor de vakantie begint, wat fragmenten die niet tot een compleet stukje geworden zijn

De moraal

Als je ziet hoe rijkelijk de roddelrubrieken floreren dan is de moraal nog niet dood. Blijkbaar kan een moraal bestaan zonder religie?

*

Openingszin van een pensioenspecialist

Als je ziet hoe de vergrijzing toeslaat, dan zouden er toch voor moeten zorgen dat wij het op ons 65ste beter hebben geregeld.

Opruiming (3)

Voor de vakantie begint, wat fragmenten die niet tot een compleet stukje geworden zijn

Woordenboek van vreemde termen uit de ruimtelijke ordening

Parkeerwoestijn
Laadvermogen (van een gebied)
Roofgrond

*

9 maanden (2)

Het is knap lastig spagetti eten / slurpen zonder voortand.

*

Kookschrift

Omdat je naar de kapper bent geweest haren in je eten treffen.

Omdat er wijn door het gerecht moet, het restje alvast op drinken op een lege maag.
Such a joy.

Opruiming (2)

Voor de vakantie begint, wat fragmenten die niet tot een compleet stukje geworden zijn

Citaten uit Godenslaap, het briljante boek van Erwin Mortier

Toen ik nog jong was bezag ik woorden als compacte, stabiele eenheden, intrigerende gesteenten die ik verzamelde om niet met lege handen tegenover de wereld te staan. Ik wierp er golfbrekers mee op tegen het springtij van licht en kleur, van geur en geluid, dat soms overweldigend op me af kon komen (...)

Met de tijd ben ik ze meer en meer als spiegels of lenzen gaan bezien, of als prisma's die het witte, ongedifferentieerde schijnsel van de wereld ontleden (...)

*

Geschiedenis, die uit flarden papier, potscherven en botfragmenten met eruditie aan elkaar geflanste prothese waarop we door de jaarrekeningen pikkelen alsof de tijd vol wegwijzers staat.

Opruiming (1)

Voor de vakantie begint, wat fragmenten die niet tot een compleet stukje geworden zijn

De ring

Buiksloterham
Zeeburgertunnel 457 meter
De ondergaande zon op knooppunt Amstel
Broek in Waterland en file terug.
De zenuwachtigheid van filerijden op de A2

(Ondertussen is dat achterhaald, de A2 is open en wijds).

*

Nasi / honger

Waarom heb ik altijd honger twee uur nadat ik nasi gegeten heb?

*

Vergadertijgers

Wij zijn geen nucleaire schurkenstaat
Toch wel de leukste sinds wij zijn unicef niet

De toepassing

Het werd dus Indiaas koken, met kikkererwten. Die dingen moeten urenlang weken voordat je ze kan koken. Dus ik had ze een nacht tevoren in de pan gezet.

Geen idee meer wat de reden was dat ik het een dag uitstelde.

36 uur later bekeek ik de kikkererwten in de pan en rook een zoetige, weeïge lucht. Genoeg ingrediënten voor kikkererwtenlikeur. Indiaas eten is tot nader bericht uitgesteld.

De Queeste voor Fenegriek

Onlangs at ik Indiaas. Dat was zo smakelijk, dat ik dat zelf ook wel eens wilde maken. Bovendien biedt de Indiaase keuken flink wat keuze als je vegetarisch wil eten.

De ingrediënten waren echter lastiger. Er worden kruidenmengels gebruikt die ik niet in huis heb. Uiteindelijk zocht ik een gerecht uit waarvoor ik maar één extra kruid nodig had, fenegriek genaamd.

Aanvankelijk bezocht ik twee supermarkten en de groenteboer. Geen fenegriek. Vervolgens ging ik googlen om uit te zoeken wat het eigenlijk was. Fenegriekzaden hebben een kruidige, bittere smaak en ruiken licht naar vers hooi (volgens Wikipedia). Het blijkt niet alleen in de Indiase keuken voor te komen, maar ook gebruikt te worden voor kruidenthee en als homeopathisch geneesmiddel.

Vanwege deze associatie probeerde ik nog drie drogisterijen, maar ook daar kreeg ik nul op het rekest.

Uiteindelijk kookte ik zonder, en best smakelijk. Maar dat terzijde. Twee weken later had ik een fototas nodig. Ik overwoog naar de Saturn te rijden, want het kon gaan regenen. Maar dat is dus een PDV, en het bezoeken van een PDV is immoreel. Een fototas kon ik vast ook wel in de binnenstad vinden. En dan kon ik ook langs de toko, waarvan ik ondertussen via internet had ontdekt dat die ook Indiaas eten verkocht.

Als u ooit nog originele cadeautjes zoekt voor iemand die snoep of thee ook als cadeautje accepteert, ga even langs de toko. Goede kans dat u iets origineel meeneemt. Behalve fenegriek vond ik ook nog Garam Masala, een kruidenmix met de hoogste die geclassificeerd werd als 'hot' - en ik vind 'mild' vaak al erg pittig. Maar misschien lukt het om het in zeven jaar op te krijgen, zoals het na zeven winkels is gelukt om fenegriek te vinden. Zeven is, zo blijkt maar weer, het getal der volheid, Maar met zo'n brug beland ik weer in een geheel andere (eet)cultuur, waarover misschien een ander keer.

(wordt vervolgd)

Autorijden met planologen

Terug naar de stad. Laten we over de A2 gaan, stel ik voor, dan kunnen we nog even zien hoe het daar gaat. En omdat ik zelf rij, is het besluit daarmee genomen. Niet dat daarmee veel nieuws te zien is als je er twee weken eerder nog langs bent gekomen. Maar iedereen die daar wel eens langskomt, weet dat er wel wat veranderd is de afgelopen jaren. Maar planologen zien graag nieuwbouw, dus nog een keer langsrijden kan geen kwaad.

Dus verplaatsen we ons met het maximum van 90 in het uur langs de nieuwe stadspoort die hier verrijzende is. Daar is de Wall, wijs ik aan, daar heb ik mijn camera gekocht, bij de Saturn.
Verontwaardiging klinkt. Bij de Saturn? Op die lokatie? Maar dat is een PDV!

(Een PDV is een Perifere Detailhandelslocatie, een winkelcentrum aan de rand van de stad, dat concureert met onze historische binnenstad, en minder leven in de binnenstad betekent minder geld voor het behoud van de binnenstad. Kortom: het kopen van een camera bij een PDV is een immorele daad, waarmee je doelbewust schade aanbrengt aan de kwaliteit van de binnenstad. Denkt u daar nog even over na, als het weer tweede pinksterdag is.)

Daarmee staat de paradox: we rijden er langs om de de nieuwbouw van het winkelcentrum te bekijken, maar willen er niet kopen.

(wordt vervolgd)

Ons kent ons

Even iemand opzoeken op LinkedIn. Iemand met 150 connecties. Zelf heb ik er een stuk of 130. Het blijkt een derdegraadsconnectie, dat wil zeggen dat ik die persoon ken via twee tussenpersonen.
Maar wat opvalt, er zijn maar liefst 34 other connections die ons verbinden. Dat ons kent ons zo doorwerkte was me nog niet eerder opgevallen.

Bent u een Japanner?

Op de stadhuisbrug staan weer eens goededoelenverkopers. Een goededoelenmeneer vraag of 'ie me wat mag vragen, en ik stem toe, met de mededeling vooraf dat ik niks bij 'm ga tekenen. Hij begint een verhaal over waterputten slaan in verre landen en ik antwoord met een verhaal over het aanboren van fossiel water en dat het achterliggende probleem dus niet wordt opgelost met het slaan van waterputten. Dat het probleem zit in een verkeerde verhouding tussen waterverbruik (lees: bevolking en economische ontwikkeling) en beschikbaar water.

(Dat schrijf ik vanuit een land met veel water en vier (navulbare) halveliterflesjes water op het bureau. Of dat slaan van waterputten nu wel of niet goed is weet ik eerlijk gezegd ook niet). Uw reacties zijn welkom.

De goededoelenmeneer staat met een mond vol tanden en zegt dat ik maar beter spoedig een droog onderkomen op ga zoeken, omdat het gaat regenen.

Dat klopt, maar nat wordt je er niet van. In de reisboekenhandel is het krap. Maar ze hebben wel de kaart die ze ook op internet beloven voor een schappelijke prijs en zonder bezorgkosten.

Met een vriendelijk woordje toe. Ik koop een kaart van Japan, en de verkoopster vraagt of ik daar naar toe ga.
'Grote steden zeker?'.
- 'Nee, dit is een kaart van Hokkaido, dat bestaat uit nationale parken en vulkanen. Ik wil daar rond gaan rijden'
'Aha. Komt u uit Japan?'

Nu vraag ik u. Iemand die uit Japan komt en 1 meter 90 is, is dat waarschijnlijk?
(En dan niet meteen over Yasutaka Okayama beginnen, dat is flauw)

Een auto die te groot is voor mijn telefoon

Inlevingsvermogen

Vanochtend was ik op bezoek bij een ingenieursbureau. Voor water, lucht en bodem, zo staat op hun gebouw te lezen.

Binnen is het warm. 22 graden, geeft de thermometer aan. Ik schrijf mijn naam in het boek en wacht op wat komen gaat.

Overleg. Ik neem thee en ga op zoek naar groene thee met citroen. In het bakje kan ik alleen een ander soort groene thee vinden, Ginseng, die niet zo lekker is. Maar je moet je toch een beetje inleven als je naar Japan gaat, waar ze ongetwijfeld nog meer onbekende theesoorten hebben.

Inleven konden ze bij dat bureau wel. Bodemspecialisten. Er liep een mier over de vergadertafel.

Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe je dat kan voorkomen

Laat ik beginnen met de fysieke werkelijkheid. Mijn voeten zijn gesteld op de trede van de kruk. Er is een keuze: of ik laat mijn benen bungelen in het luchtledige, of ik zet ze op de trede, waar ze net te hoog staan om prettig te verblijven. Een mens moet keuzes maken, en beide zijn vermoeiend. Staan was misschien ook een optie geweest, maar nog wat vermoeiender.

Over opties en keuzes dan.

Het gaat over reizen. Geijkt onderwerp, veilig, kan ik gemakkelijk over praten. Al neigen ze volgens een vast stramien te verlopen - waar ben je geweest, wat zijn je droombestemmingen. Reizen als commodity [verbruiksartikel] in plaats van als avontuur. Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe je dat kan voorkomen.

Droombestemmingen. Nieuw Zeeland natuurlijk. En Alaska.

Naar Alaska vliegen om daar de gletsjers te zien die smelten als gevolg van het klimaatprobleem wat ontstaat als gevolg van te veel broeikasgassen die ontstaan als gevolg van veel vliegen.