Het Kastje

Het begon met dat ik geroepen had dat al die standaardmeubels saai zijn, design onbetaalbaar is, en dat ik dus zelf maar wat wilde gaan maken in het nieuwe huis. 'Kan je dat dan?' was de wedervraag geweest. Ehm. Ja. Voor iemand die nooit veel getimmerd heeft best een goede vraag.

Dat, in combinatie met het feit dat ik geen goede plek had om mijn schoenen te stallen en me ergerde aan het rondslingeren van de schoenen en de weigering iets bij de Ikea te halen, zorgde ervoor dat ik zelf iets ging bouwen. Enfin. Een aantal van u heb ik dat verhaal al verteld.

Aanschouw het proces:

Het begint met een simpel lijntje

Zagen

Boren en schroeven

En er staat een geraamte

Test met liggend plankje

Liggers in grondverf, plankje op zijkant

Alles in de grondverf

Het laatste stukje verfwerk

Het eindproduct

Ondertussen heb ik, vanwege al dat gepraat over meubels bouwen, beschikking gekregen over nog veel meer houtmateriaal (onder meer 12 planken van ruim 2 meter), dus wordt vervolgd.

#2612

Na drie weken stilte ontkom ik er niet aan een metastukje te schrijven. Of althans een opmerking te maken dat het hier wat stil is en nog wel even zal blijven.

Het verhaal ligt op straat betoog ik altijd als iemand zegt dat er niets te schrijven valt. Hetgeen overigens waar is. Ter plekke van het oude landgoed lag iemand op straat, ingepakt in dekens, met mensen er om heen waarvan er een aan een telefoon die over een ambulance sprak. Ik rende er langs en had er na nu niet meer aan gedacht.

Maar de verhalen. Ik reed over de zonovergoten Maasboulevard en dacht laat ik straks tweeten 'Maasboulevard kleiner dan drie' en onderstaande foto erbij stoppen. En graag een foto die nog wat beter aangesneden is dan deze snapshot. Het kwam er niet van.

In plaats daarvan mailde ik wat heen en weer en kachelde weer naar Utrecht terug. Ik belandde in een harmonicafile en liet me verleidden tot het kopen van stroopwafels bij een tankstation. Eigenlijk in omgekeerde volgorde, maar dat doet er niet veel toe want dit is toch een onsamenhangend verhaal.

Het enige verhaal dat ik heb overwogen op te schrijven was over het meisje (vrouw? voor het verhaal is meisje een beter beeld) dat naar yoga ging om te ontspannen maar zodanig moest haasten om dat in haar drukke bestaan de plooien dat ze het eerste kwartier uit zat te hijgen in de yogales. Langer dan twee tweets is dat verhaal overigens ook niet.