Onluistering

En zo surf je een beetje rond op het internet, een beetje logjes af struinen. En dan kom je dit tegen. Een weblog over een gezin, en de geboorte van een baby, Tessa. Maar ook over de dood. Tessa had een afwijking, die Trisomie18 heet. Het komt er op neer dat er een bepaald chromosoom ontbreekt. Waardoor ze een hele korte levensverwachting had. Ze is een paar dagen geleden overleden.

En ineens had ik geen zin meer om nog iets anders te lezen.

Dertiger aan de telefoon

Heee! Hoe gaat het met jou
(...)
Je bent vader!
(...)
Hoe heet ze?
(...)
Waar komt die naam vandaan?


Mooi hoor, al dit enthousiaste mensen aan de telefoon.

Herfst (4)

In de trein (4)

Dankzij gladde sporen werd het gezellig in de trein. Want vanwege die sporen viel 60% van de treinen uit. En er kon schijnbaar ook maar een enkel treinstel ingezet worden. Het gevolg was te voorspellen: na twee stations kon er niemand meer bij. Maar gedeelde smart is halve smart.
Ik knoopte een gesprek aan met een aantal ambtenaren die onderweg waren naar het ministerie van onderwijs. Ze bespraken de dageljkse stroom proefballonetjes die in de Spits stond.

Een kamerlid met tekort aan mediaaandacht had een paar dagen geleden geroepen dat alle mensen die er nu uitgingen bij Defensie maar voor klas moesten gaan staan. Juist. Dan behandelen we vanaf nu alleen nog maar veldslagen bij geschiedenis. En passant voeren we een nieuw vak in: hogere krijgskunst. Je wordt toch moe van dit soort populisten die zo nodig snel willen scoren.

En de trein reed gleed schaatste over de gladde sporen het station binnen

Het nieuwe proletariaat

Bij het Kruidvat verdrongen twee kinderen zich in de rij voor de kassa. Want bij de kassa lag allemaal indrukwekkend speelgoed. En hun moeder, die achterin de rij stond te wachten, kocht niets daarvan. Waarom, vroeg een van de kinderen, het was toch niet eerlijk dat moeder allemaal dingen voor zichzelf kocht, en de kinderen niks kregen. Niet eerlijk

De volgende generatie wordt er vast een van marxisten. Met als speciaal programmapunt de verbeterde distributie van speelgoed.

Hoera!

Hoera! Mijn reactiebox werkt weer. Fijn.

Alleen zijn wel alle oude reacties verdwenen. Zou u ze opnieuw willen plaatsen?

Absolution

Al een tijdje is het nieuwe album van Muse te gast op mijn iPod. Al kan die natuurlijk ook in de cd-speler, maar die gebruik ik niet zo veel meer.

'En, is het wat, dat nieuwe album?' hoor ik u vragen. Dat wilde ik nu net gaan vertellen. Absolution is een heel best album. Net als op de vorige twee albums laat Muse weer een goed samenspel horen van gitaar, drum, zang en piano. Juist die piano is een hele sterke zet. Vergelijkbare muziek zonder piano zou ten onder gaan aan het eigen gewicht. Hier is het juist de piano die voor een lichte, verfrissende toon zorgt. En zo bevat dit album 12 snel aaneengespeelde nummers (laat u niet verrassen: op het album staan formeel 14 tracks, maar daarbij zit een intro van 20 seconden en nog een tussenstukje).

Soort van conclusie: goed, professioneel gemaakt album.

Een incidentele linkdump

Weblogs worden steeds meer een volwassen medium. Je kan er tegenwoordig al op afstuderen.