• Low Line

    Onlangs ging het over de High Line in Mullheim. Een oud spoorviaduct geconverteerd naar een fiets- en wandelpromenade. In Helsinki kwam ik de Low Line tegen, althans zo ben ik het gaan noemen. Fins is geen makkelijke taal om dingen namen te geven zolang je geen woordstructuren herkent.

    Helsinki had net als andere steden spoorlijnen rondom het stadscentrum naar de havens.

    Toeristenkaart Helsinki 1952 met bewerking (via)

    Tussen haven en station liep de spoorlijn lager, uitgesneden door de rotsen. Nu loopt er een doorgaand fiets- en wandelpad, verlaagd door de stad heen. Met op plekken waar het iets breder is ook een parkachtige inrichting en ruimte voor sportvelden. Op andere plekken moet je het doen met aansprekende graffiti. High Lines zijn toch leuker dan Low Lines.

    ____

  • Vrijwel een eiland

    Amsterdam in 1850 was echt een stadje in het water, dacht ik toen ik deze kaart zag. Een stadje met twee spoorwegen en drie straatwegen.

    Amsterdam 1850 (via).

    Ik trof het in de publicatie OverHolland, een tijdschrift op het grensvlak tussen architectuur, stedenbouw en erfgoed. Open Access, dus je kan alle artikelen zoals bovenstaand inzien en downloaden en citeren1.

    Lange winteravonden zijn nog even weg maar u kunt dit ook op andere tijdstippen doorbladeren.

    1. Engel, H. (2019). In de marge van het AUP: Inleiding bij twee kaartreeksen. OverHolland12(20), 61–92. https://doi.org/10.7480/overholland.2019.20.4144 ↩︎

    ____

  • Omdraaien

    Bij het opruimen van de was in de tuin gistermiddag:

    Deze handdoek is nog niet helemaal droog.

    Nu heeft het geregend: deze handdoek is helemaal niet droog.

    Twee woorden omdraaien, groot verschil.

    ____

  • Ergens anders

    Kenmerkend aan de mens, of althans grote groepen, is de wens ergens anders te zijn. Dat verklaart al die toeristenstromen. Het gras bij de buren is altijd groener, en als we er niet naar toe kunnen, hangen we er plaatjes van op of kiezen we voor andere verwijzingen naar een andere plek.

    Toppunt hiervan in onze tijd is New York; ooit was het Jeruzalem of Rome. Tel het aantal referenties aan deze plaatsen eens in uw nabije omgeving.

    Maar kijk eens. Gaan eten in de monumentale stationshal van Helsinki en er hangt een grote foto van een man die in Milaan loopt. Wandel door de haven van Stockholm en het Rotterdam district is de toekomst. Achter de horizon, daar gebeurt het.

    De hel, dat zijn de anderen. De hemel, dat is ergens anders.

    ____

  • Zomerlezen (2)

    Bij Jan en bij Koen stukjes over zomerlezen. Vier boeken gelezen deze vakantie. Gekozen voor niet te ingewikkelde boeken, het is immers vakantie.

    • Bij de bibliotheek kwam ik Doelwit Åland tegen van Jaap Jonker. Die had ik rustig laten liggen, ware het niet dat Åland (eilanden tussen Zweden en Finland) onze bestemming waren. In deze thriller uit 2019 plannen de Russen een invasie op het gedemilitariseerde gebied en komt een Nederlandse politieman, op vakantie, midden in het onderzoek en de actie te staan. Thriller is netjes opgebouwd, niet heel geloofwaardig, maar prettige pageturner waardoor ik een paar dagen later toch anders rondkeek op de eilanden.
    • Uit een hele andere hoek kwam Het einde van het begin (Childhood’s End) van Arthur C. Clarke. Dit Sf-verhaal uit 1953 is op onderdelen gedateerd, zoals veel werk uit die tijd, maar de mystieke wending maakt het interessante atypische sciencefiction.
    • Thomas Dekker blijkt meerdere biografische vertel-alles boeken te hebben. Sportbiografieen lezen snel weg maar worden ook snel oud. Hij vertelt over z’n eerste stappen in z’n carriere als wielrenner, wordt prof, wint van alles, grijpt bij tegenslag en blessures naar doping. Dekker is niet echt diepgaand in het onderzoek naar oorzaken. Dit boek eindigt in 2011, als hij aan het tweede deel van z’n sportloopbaan begint. Voor het vervolg is er wikipedia.
    • Tot slot koos ik Tom Clancy’s Jacht op de Rode Oktober uit voor twee dagen reizen. Een jaren ’80 koude-oorlogklassieker over onderzeeboten. Goed geschreven thriller op het snijvlak van inlichtingen, techniek en marine. Erg fijn als je een boek zoekt om de tijd mee te doden. Opvallend zijn de overeenkomsten in vorm met het boek van Jaap Jonker.

    Alle boeken gelezen als e-book; deels via de app van de online bibliotheek. Die app is – als je inloggen eenmaal voor elkaar krijgt – erg handig om snel iets te proberen. Daardoor startte ik met Camus, Dennett en Von Benda-Beckmann, maar die zijn allemaal nog niet uit. Dat is ook meteen het gevaar: het aanbod is (te) overweldigend en daardoor kom je nergens.

    ____

  • Behoorlijk buitenwijk

    Het is niet de laatste halte van de metrolijn, maar toch behoorlijk buitenwijk. Alle flats zijn hier neergezet in de weilanden. De stad heeft nog weinig tijd gehad een goede eeltlaag te vorm op deze plek.

    Het is zo buitenwijk dat we in het Zweeds worden aangesproken als we plaats nemen op het terras. Het nog warme zonlicht rondom midzomer kleurt zelfs de meest functionele bouwblokken aanlokkelijk. De gemeente heeft ook hier de straatverlichting naar LED omgebouwd.

    De menukaart is niet lastig. Vijf soorten burgers met drie soorten friet en tien types dip. De helft van de westerse wereld is gevuld met die dingen. Je weet wat je krijgt en dat is prima. Snel staat een IPA en een halloumiburger op tafel.

    De straat leeft ondertussen voort. Er zijn veel mussen hier.Af en toe parkeert een nieuwe auto tussen het rijtje Duitse en Chinese merken. Niet arm, als ik de modellen in schat. Met felgekleurde rugzakken rijden bezorgers op scooters rond. Sommige stoppen bij de sushi-bar hiernaast, anderen halen hier hun burgers op. Op de hoek van de straat wordt een glasbak geleegd.

    Elke paar minuten komt er een nieuwe lading forenzen de metro uit. Goed gekleed, ondanks de warmte full dress. Sommige kantoormedewerkers nemen ook plaats op ons terras. Populaire muziek. Crazy Little Thing Called Love van Queen. En ook Duffy zingt, half hoorbaar over het geroezemoes, Meet me by the entrance of the tube.

    ____

  • Iedereen model

    In de metro. De treinstellen razen tussen de haltes. Twee jongetjes stappen in. Een jaar of tien. Telefoons mee. Ik verwacht games of voetbal, zeker gezien het shirt dat een van de twee draagt.

    Niets van dat. Uit de broekzak van een van de twee komt een klein plastic kammetje, en met een nauwgezette blik in de spiegelende ruiten wordt de scheiding in de strakke blonde haren nog wat scherper aangezet.

    ____

*****