Zinsnede (10)

Ze wilde (…) mijn gedachtenwereld in stevige winterkleren wurmen. Saai maar onverslijtbaar, bovenal waterdicht. Voor mijn moeder waren redeneringen en kledingstukken hetzelfde: ze moesten goed sluiten, terwijl ik niets liever deed dan lethargische middagen lang lanterfanten in de hangende tuinen van Babel en in mijn open nachtkleed, trots op mijn ontluikende welvingen, de ziggoerats der boeken beklimmen.

Uit: Erwin Mortier – Godenslaap


Comments

Eén reactie op “Zinsnede (10)”

  1. soms is taal zo mooi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *