Mythevorming rondom Turkse caloriebommen

In de Turkse supermarkt, niet ver van mijn huis, trof ik ETI Cin koekjes. Dat zal u niks zeggen, en daarom het volgende verhaal.

Istanbul, november. Het regende aan de Bosporus. Gelukkig had ik een regenjas bij me. Maar bepaald vrolijk was het niet, aan de oude stadsmuren van het mythische Constantinopel. Dat mythes uit de geschiedenisboekjes op de grond wel eens tegen kunnen vallen bedenk ik altijd pas als ik er ben. Die stadsmuren liggen een stuk buiten het historische centrum. Gedeeltes zijn overenthousiast gerestaureerd, andere stukken zijn nog steeds ruïnes.

Het was er waterkoud. Maar dankzij ETI Cin sinaasappelkoekjes, stevige caloriebommen, ben ik heelhuids thuisgekomen.

Turkish Cookies

Sindsdien kwam ik ze tegen in Israel en in Bulgarije, en telkens kocht ik een rolletje om de legende in stand te houden. Ver van huis zijn er stevige koekjes met sinaasappeljam en hagelslag.

Maar legendes behoren weg te blijven uit het dagelijks leven. Anders zijn ze immers geen legende meer. Die supermarkt moet ik dus voortaan maar mijden.


Comments

4 reacties op “Mythevorming rondom Turkse caloriebommen”

  1. Ik ken de koekjes niet, maar ze zien er heerlijk uit! Geloof niet dat ik Turkse winkeltjes in de buurt heb, maar ga zeker een keer op zoek!

  2. maarten avatar

    Ze zijn volgens mij ook nauwelijks bekend in Nederland, althans niet bij Google 🙂

  3. De muur is meestal minder mytisch, tenzij het de Chinese betreft 🙂
    Toch bijzonder om daar te zijn geweest, bij Constantinopel.

  4. maarten avatar

    De Berlijnse Muur is toch ook al aardig onderweg, al is die grotendeels afgebroken…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *