filmvanalledag

roestig weblog

In de trein (65)

Met regelmaat tikt de regen tegen het raam van de trein. Schommelend beweegt de trein zich voort door nachtelijk Hokkaido. Als ik het beredeneer moet links ergens de Stille Oceaan liggen. Rechts, in het donker ligt Hokkaido. Af en toe stoppen we ergens. Ik ben de tel al lang kwijt geraakt. Straks zullen we wel in Hakodate aankomen.

De slaapcoupe heb ik weer even gelaten voor wat het was. Het zit er wel comfortabel, maar het is er warm. Dan maar op de gang zitten, op een klein opklapstoeltje. Norwegian Woods maar weer open slaan.

Ergens las ik dat Murakami de brug moet vormen tussen Japan en het Westen. Dat begrijp ik niet op basis van dit boek. Ja, de namen van de stations in Tokio zijn Japans. En omdat ik in Tokio stations heb gezien, weet ik van een aantal waar ze zijn. Maar maakt dat een boek Japans?

Norwegian Woods is gewoon een universeel verhaal over rouw over het verleden, over hoe het heden zich niet vormt naar je idealen en hoe het leven dan maar weer praktische oplossing vereist. Denk ik. Als ik op de trein zit heb ik nog niet gegoogled naar mogelijke andere uitleg bij het boek, nu ik dit stukje opschrijf zal ik het alsnog misschien opzoeken. Maar hoewel een mooi en tragisch verhaal – wat er zo Japans aan is kan ik niet ontdekken. Het doet aan Indignation van Roth denken.

De trein dommelt voort. De iPod is uitgespeeld. Nog een album dan, voordat ik ga slapen.

6 Comments

  1. Fijn hè, Murakami. Lekker bij mijmeren en wegzeilen. En dan ook nog in zo’n trein, ver weg. Ideaal.
    Welk album kwam er achteraan?

  2. Eerst luisterde ik Ma Fleur van the Cinnematic Orchestra. Daarna Seven Days of Falling van Esbjörn Svensson Trio. Maar over dat laatste meer in het stukje over het jaarlijstje, te verwachten eind december.

  3. Hallo! Ik zou graag een Flickr-foto van jou gebruiken voor een congreswebsite. Kan je mij even contacteren? Elke Brems (HUBrussel)

  4. Denk dat je wel gelijk hebt, ook omdat Norwegian Wood een van zijn meest toegankelijke en universele boeken is.

    Maar, wat precies zou je van een écht Japans boek verwachten, vraag ik me dan af? Traditionelere onderwerpen als Geisha’s en theeceremonies, seppuku?

    In ieder geval heerlijk leesvoer, fijne schrijver!

  5. Ik lees ook Norwegian Wood. Ben nog niet ver genoeg om een andere uitleg te geven dan jij hier geeft 🙂

  6. @Erik: traditionelere onderwerpen, of misschien ook onderwerpen die passen bij de hedendaagse verschijningsvorm van Japan (stedelijk, consumptief, soms overspannen).

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

© 2018 filmvanalledag

Theme by Anders NorenUp ↑