In Europa (5): Vilnius

Het kwam door de tekst van Leonard Cohen, van de week in de auto, uit The Stranger Song, dat ik aan de Engelsman moest denken die ik in Vilnius ontmoette. Als ik er nader na kijk heeft de liedtekst weinig met dit verhaal te maken, maar dat deert niet.

Omdat het dreigde te te gaan regenen in Cesis in Letland, en ik buitenactiviteiten had bedacht, gooide ik het plan om en nam een bus naar Vilnius. Bussen zijn in grote delen van Oost Europa handige manieren om rond te reizen. Het kostte een dag reizen, maar vervolgens stond ik tussen de fraai gerestaureerde rococogebouwen van de Litouwse hoofdstad.

vilnius-1

vilnius2

*

In het hostel waar ik incheckte ontmoette ik Sean. Een Engelsman met z’n ziel onder z’n arm. Hij had een Litouwse vriendin, en was met haar naar Litouwen gegaan om haar familie te ontmoeten. Het was op ruzie uitgelopen en nu zat hij hier, zonder veel geld (zijn spaarrekening was niet toegankelijk) en teleurgesteld in de loop der dingen.

Buiten zinderde augustus en we gingen bier drinken op een terras. Oost-Europa, dus het kost allemaal niks. Hij vertelde meer over zijn situatie. Hij vroeg zich af hoe weer thuis te komen, met weinig cash en geen mogelijkheid om iets op te nemen van zijn spaarrekening. Vliegtuig, bus, hij wist het niet meer. Uit mijn tas haalde ik een foldertje dat ik een paar dagen daarvoor bij de busmaatschappij had meegepakt. Ik vond het wel fascinerend dat je blijkbaar uit Riga rechtsstreeks naar Londen kon reizen. 60 euro, 48 uur in een bus, maar dan was je er ook. Ik werd zijn vreemdeling die hem de oplossing aanreikte.

*

Een dag later kwam ik hem weer tegen. Hij had bijna besloten wat te doen. Toch niet de bus te nemen waarschijnlijk, maar in plaats daarvan zou hij met hangende pootjes terug gaan naar zijn vriendin.

1 comment

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *