Excuus!
Meende ik in uw stukje toch zomaar een impliciet dedain voor provincialen te kunnen constateren!
Waar haal ik het vandaan? Als ik uw postje nog eens aandachtig herlees begrijp ik daar zelf ook geen sikkepit meer van! De lelijke adjectieven die ik zo gedachteloos rondslingerde (mijn woorden, inderdaad) neem ik dan ook ruiterlijk terug.
Waarschijnlijk liet ik mij bij het lezen van uw verslag -abusievelijk, naar nu blijkt- leiden door de idee dat een ‘ oordeel’ niet slechts mét woorden, maar ook tússen de regels en woorden tot uitdrukking kan komen. Fout gedacht.
Uit uw reactie begrijp ik namelijk dat u met uw schrijven helemaal niks wilde zeggen, stellen of beweren, laat staan dat u zich daarmee een oordeel wilde aanmatigen; u moest alleen uw constatering effe kwijt!
Helder!