Het is een mooie analyse.
De (ethische) keuze blijft echter bij jezelf:
Zou je een (stuk) gedood dier kunnen eten zonder misselijk te worden van het idee wat er met dit dier gebeurd is?
De (moderne) mens is altijd op zoek naar behoeftebevrediging op korte termijn. Trek in een kroket verdwijnt na een aantal minuten weer. Hetzelfde geldt voor trek in tabak en alcohol.
Het is niets anders als een intrapsychisch conflict.

Ik ben nu 40 jaar oud en ben 25 jaar geleden acuut gestopt met het eten van vlees (en vis is ook vlees). Hoewel ik als kind vlees al nooit echt lekker vond.
Ik heb het werkelijk g e e n d a g gemist.