Het doet me ten eerste goed om te zien dat mijn weblog blijkbaar ook voor serieuze discussies gebruikt kan worden. En dat, als ik maar een lang stuk typ, er ook lange reactie terug komen.

@Rick: de mens is een opportunist. En ja, ik heb vaak genoeg vlees of vis gegeten en gevonden dat het geweldig smaakte. En geen moment nagedacht over wat op mijn bord lag. Wat uit het oog is, is uit het hart, en op het bord ligt vlees van de slager of uit de supermarkt, geen levend wezen.

@Frank: Dank voor de aanmoediging 🙂
En vind mij een zeikerd, en ik weet dat ik een onmogelijke vraag stel, en toch stel ik ‘m: hoe ver moet een individu dan gaan in het streven duurzaamheid te bereiken? Hoe zou je daar een antwoord op kunnen geven. Want het is ieders keuze vlees te eten of een oude Diesel te rijden, maar waar trek je die grens?
Aangezien je jezelf met Jezus vergelijkt, kunt je daar vast antwoord op geven, rabbi 🙂