Op het station pakt iemand de hoorn van de haak, gooit een muntje in het apparaat en begint te bellen.
Hemel. Ja, dat kan ook nog. Als kijk ik naar een historische film, een anachronisme!
Ik geloof dat ik eens wat minder met mijn tijd mee moet gaan.
Commentaar
9 responses to “Mobile generation (8)”
-
Weet je dat zeker, een muntje…? Was het niet een kaart? Echt niet?
-
De hoorn van de haak??? Wat voor hoorn? En wat voor haak?
-
Wel, dat dacht ik ook. Een muntje?
(Eigenlijk dacht ik eerst een ‘pepermuntje’ maar dat blijkt dan weer ‘Vlaams’ te zijn…)
-
Op de Veluwe was iemand bezig met rooksignalen, maar dat is toch echt uit de tijd…
-
Nu ben ik niet zo ‘hip’ en ‘modern’, maar een telefooncel is toch wel errug ouderwets, inderdaad.
-
Ha! Geheel toevallig heb ik laatst zelf, hoogstpersoonlijk, met een telefoonceltelefoon gebeld. Mijn eigen telefoon lag namelijk even bij de Orange-shop om van prepay naar abbo gepimpt te worden, en ik MOEST even een belletje doen.
Je kunt er tegenwoordig zelfs mee SMS’en, met telefoonceltelefoons, dus zo heel erg achterlopen doe je er niet mee.
-
Weet je wat echt het toppunt van mobiele telefoons is? Ik zag het vandaag nog gebeuren. Van die mensen die gebeld worden, opnemen en vervolgens midden op de stoep stil blijven staan om te kunnen praten. Laat ik niet de open deur intrappen door een opmerking te maken over waarom de mobiele telefoon een mobiele telefoon heet.
Maar smsen met een telefoonceltelefoon? Echt?
-
Echt. Over telefooncellen pleeg ik geen grapjes te maken.
-
En terecht. Dat zijn heel serieuze aagelegenheden, telefooncellen. Maar als dat kan, dan kan alles.
Backlinks
[backlinks]
Geef een reactie