Een auto komt naast ons rijden, het raampje naar beneden. ‘Bent u bekend hier?’ Dat zijn we, twee straten van huis. In de auto zit een mevrouw achter het stuur. Een zwart witte hond op de achterbank. Middenformaat hond, net als de auto, maar ik ben niet goed in hondenrassen, net zoals ik het merk auto niet na kan vertellen.
‘Kunt u mij vertellen of hier een sporthal is?’
-‘Nee, die is niet in deze straat, dan moet u de buurt uit.’
‘Ik ben onderweg naar een feestje’, zegt de vrouw, en de hond springt uit enthousiasme naar de voorbank van de auto, ‘en hij moest mee’, wijzend naar de hond. ‘De straatnaam kwam me bekend voor’ vervolgt ze ‘maar ik zie hier geen sporthal’. Dat klopt. Ze is bijna aan het einde van de straat en er is hier in de directe omgeving niks wat er op lijkt. We sommen meerdere opties op, maar zonder herkenning. Ze duwt de hond terug naar de achterbank.
‘En ik ben speciaal helemaal uit Den Haag hier naar toe komen rijden’. Ze zoekt op haar telefoon naar de uitnodiging, scrollt door een verzameling chats, maar kan die niet vinden. Het helpt ook niet dat de hond zich nadrukkelijk manifesteert. Ze overhandigt haar telefoon, die eerst terugvalt in vergrendelde modus, voert dan haar cijfercode in, en geeft ons nogmaals de telefoon. Tussen de recente zoekopdrachten in Google Maps zit geen bestemming in onze omgeving. De auto staat nog steeds midden op straat. Ze besluit eerst te parkeren en het rustig uit te zoeken. Misschien om de hond ook maar even uit te laten.
Als ons wandelrondje gedaan is, is ze verdwenen.
Geef een reactie