Op de ring staat toch nog file. Twee banen afgesloten, blijkt later. De ochtendspits is al voorbij en ik sluit rustig aan in de rij.
Met dit licht zie je de bestuurder achter je haarscherp door je achteruitkijkspiegel. Die bestuurder sterft van de slaap en wrijft in de ogen. Draait naar links, naar rechts. Och, de menselijke tekortkomingen.
Iemand anders ziet mij dan ongetwijfeld in zijn of haar spiegel, maar daar denk je dan nooit echt over na.
Geef een reactie