De Wens, de Vader en de Gedachte

Een bushalte op een naamloos industrieterrein. Ik zat alleen op het bankje van de bushalte en moest 20 minuten wachten. Mijn maag had al besloten dat ik maar wat moest gaan eten. Vanuit het zuiden zag ik een onweersbui naderen. Fietsers en auto’s kwamen langsgereden, en de bus was nog 17 minuten weg, ze verlieten allemaal hun werkplek.

Er stopte een auto. ‘Ha’, hoopte ik, ‘die gaat mij vast een lift geven’. Maar nee, de brievenbus naast de halte was het doel van deze chauffeur. Verrast werd ik toen er weer een auto stopte. Weer voor de brievenbus. En zo kwamen er nog wat auto’s. Een blauwe Mercedes, een BMW, een Audi, allemaal auto’s uit de hogere prijsklasse. En ook een mevrouw met een kinderzitje van Nijntje voor op de fiets. Allemaal kwamen ze nog even brieven posten. Nog 9 minuten wachten op bus

Om kwart voor zes kwam inderdaad de bus.


Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *