Ik schrok wakker met enorme dorst. Net binnen bereik van mijn arm bevond zich nog een fles met water. Toevallig zaten er ook nog een paar slokken in. Ik dronk, en wilde meer. Het was nog nacht, zoveel was wel duidelijk. Ik zette mijn bril op, pakte de lege fles waar ooit Spa Blauw in zat en wankelde mijn bed uit. Slaapdronken waggelde ik naar de badkamer waar de fles werd bijgevuld. Een blik op de wekker leerde dat het vijf minuten over vijf in de ochtend was. Buiten waren de vogels al begonnen aan hun dag. Men spreekt niet voor niks van vroege vogels. Ik keek uit het raam, maar alles was nog grijs en donkerblauw buiten. In het oosten kon ik nog niks zien wat op zonsopgang leek. Ik dronk, en even speelde ik met de gedachte nu de computer aan te zetten en een stukje te typen op het weblog. Dan zou ik wel de eerste zijn die vandaag een stukje plaatste. Maar ik ging weer slapen.

En het enige wat ervoor zorgde dat ik dit vanochtend weer wist was de aanblik van een half leeg gedronken fles water naast m’n bed.


Comments

Eén reactie op “Blauw”

  1. Die kleur is mooi zo op de vroege ochtend vind ik. Ik woon op het platteland en dan is het heerlijk om in de zomer, rond een uur of 5, half 6 in de tuin te gaan staan, kijken over de weilanden en gewoon die vroege ochtend geur op te snuiven..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *