Er staat Hoog Catherijne: The Mall als ik binnenkom en er hangen schermen die aandacht vragen, zoals alles direct aandacht vraagt. Chocolade en parfum en nieuwe sneakers. Op een of andere wijze weten de regionale milieuorganisaties hier ook hun boodschap via reclame te laten zien, dat is toch een onverwachte adverteerder in dit consumentenparadijs.
Van binnen naar buiten naar binnen, garderobe, en binnen wacht de concertzaal. Matt Berninger, frontman van the National, maakt tegenwoordig ook eigen albums en tourt ook door Europa met een gelegenheidsband. Het is een tijd terug dat ik stond te wachten op een voorprogramma. Wat te doen met wachttijd en verwachtingen?
Ik kan gaan kijken op setlist.fm, naar wat er de afgelopen dagen gespeeld werd, op andere locaties, want vaak lijken die setlist wel op elkaar. Ik kan alvast reviews van andere concerten opzoeken, om te kijken hoe het is. Wie weet kan ik nog iets terugvinden over eerdere concerten van the National, nog in de oude Tivoli, met een bezeten Matt die Mr. November speelde.
Ik laat het allemaal zitten. Er is een goed voorprogramma (Ronboy).
Matt is een podiumpersoonlijkheid, zwervend over de bühne. Solo is hij een soort the National Light. Pas in het tweede deel gaat de versnelling iets omhoog. Met ook een paar covers in de set, van the National (Gospel, Terrible Love) en New Order (Blue Monday). Met twee albums is er immers nog geen ruim oeuvre om uit te kiezen.
Anders dan de verwachtingen, wel een mooie avond.
Geef een reactie