We gingen weer eens naar Antwerpen. In het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA) was een Magritte-tentoonstelling. In 2014 zag ik zijn werk in Brussel, en het leek me een goede bestemming voor de kerstperiode.
We waren niet de enige met dat idee. Bij de deur stond een bord dat de expo was uitverkocht. Nee heb je, ja kan je krijgen, dus we gingen toch naar binnen. Een medewerker bevestigde dat alle tijdsloten uitverkocht waren, maar toen we stelden speciaal van ver te komen, werd ons verteld dat in veel gevallen de mensen rond 5 uur ’s middags niet meer op komen dagen voor de reserveringen. Dus: ga eerst de rest van het museum bekijken, en meld je dan tegen het einde van de middag bij Magritte.
Onvoorbereid doken we in Donas, Archipenko & La Section d’Or. Het leven van de Antwerpse kunstenaar Martha Donas, die vanaf 1912 in samenwerking met andere kunstenaars de abstracte schilderkunst mede ontwikkelt. Aan het einde mag je zelf ook een poging doen tot kubisme, met wit A4 en HB potloden.
Tot slot, La Ligne de Vie (de Magritte-tentoonstelling). Musee Fatigue had ons al behoorlijk tepakken. Snelle koffie en daarna aan de zaalwacht vragen of we toch naar binnen mochten. Dat mocht. De tentoonstelling draait om een lezing die Magritte in 1938 in het museum gaf, waar hij een toelichting op zijn werk en visie op kunst gaf. Want niets is wat het lijkt en dat kan je het beste uitbeelden met objecten uit de dagelijkse werkelijkheid.
De lezing uit 1938 kan je ook zelf herbeleven, in een bijzaal van de tentoonstelling. In het Frans, dat wel, Nederlands en Engels ondertitelt.
Naast het werk van Magritte is ook het werk van een aantal Vlaamse navolgers te zien. Van daar uit is het nog maar een kleine stap naar de jaren ’60 en Provo.
Geef een reactie