Dan ben ik in een museum, en hop, het gebeurt voor je er erg in hebt. Weer een paar plaatjes erbij op die fotorol, die daarna nooit meer worden gezien.
Uit het museum herinner ik een verhaal over Brusselmans die het uitzicht uit zijn atelier. Ik kan het niet vinden maar tref wel een andere beschouwing. Lees dit even hardop voor:
Wij staan hier voor een werk dat ontegensprekelijk een geestesprodukt is. Iets dat alleen het resultaat kan zijn van een spiritueel wordingsproces, gewild en consequent doorgedreven, gesublimeerd tot de abstractie toe, ook al moge de primaire aandrift stoer, brutaal en chaotisch geweest zijn.
Het is onbarmhartig maar soms komt dat geschrijf over kunst me voor als een door AI gestimuleerde letterbrij. Ik snap er niets van, dat zal de bedoeling zijn, juist daarom vind ik het relevant genoeg om er een foto van te maken en er nog wat over te schrijven.
Geef een reactie