De laatste keer dat we naar Antwerpen gingen, deden we heel braaf, en kozen we een Park & Ride aan de rand van de stad, om vervolgens met het openbaar vervoer naar de binnenstad te gaan. Dat vind ik braaf omdat je verder in het centrum van Antwerpen voor Nederlandse begrippen goedkoop kan parkeren en je er ook nog redelijk makkelijk in en uit rijdt.
Voila, daardoor kwamen we wel met de tram over de Bredabaan. Iedere stad heeft zo’n straat, oud, vol van onduidelijke winkels, best doorgaand in het tijdperk voor de autosnelweg maar nu niet meer. De Amsterdamsestraatweg in Utrecht, de Dordtselaan in Rotterdam.
De Bredabaan speelt een hoofdrol in een van de hoofdstukken uit Alleen de duivel heeft een plan van Mark Cloostermans. De straat vormt een grens tussen de afzetgebieden van twee rivaliserende drugsbendes en bij een clash ontstaat een wilde achtervolging met een motorrijder, veel kogels en adrenaline.
Antwerpen is het decor van deze literaire thriller die ik een paar weken terug las. Bij een aanslag tussen rivaliserende families wordt een meisje doodgeschoten. Men zint op wraak, maar geeft bemiddeling door Meneer Chakkouche nog één kans. Lukt het tijdig om tot een compromis te komen, en vooral de vermiste rugzak met cocaine terug te vinden voordat de kogels door de stad vliegen?
De stad in al z’n diversiteit is een mooi decor, gevuld met een zwart mensbeeld. Bart de Wever duikt op om aforismen te leveren aan de hoofdpersoon. Een verhaal met verschillende perspectieven en duidelijk een mening: zonder lidmaatschap van een clan hoor je nergens bij, ben jij de prooi.
Geef een reactie