De tweede training ging over een ander traject dan de eerste. 17 kilometer, voor een deel door een kunstbos. Voor de duidelijkheid: een kunstbos is geen bos vol met beeldhouwwerken, maar een kunstmatig aangelegd bos. Zo’n bos waar de bomen keurig op rijtjes staan, zo gerangschikt dat je overal een zichtlijn van maakte. Nu weet ik wel dat op een losse boom na alle bomen in Nederland aangepland zijn, maar in dit kunstbos was het wel heel erg zichtbaar.
De takken van de bomen, die in de top tegen elkaar aan tikten, maakten een onheilspellend geluid. Opeens moest ik denken aan een documentaire op Discovery die ik ooit had gezien. Een paar onderzoekers had ergens in de Baltische staten een moerasachtig bos aangetroffen met daarin de resten van een compleet Duits leger uit de Eerste Wereldoorlog. Ze waren bezig de resten op te graven voor onderzoek. Dat zag er nogal creepy uit. En de gelijkenis met dit bos viel me op. Ook in het kunstbos was de grond nattig, met veel riet tussen de bomen. De bomen, die lang en dun waren en dicht opeen stonden. Ik ben maar snel doorgelopen.
Geef een reactie