De bekende weg ligt voor me en op de radio is Radio Tour de France bezig met de laatste kilometers. Ik rijd weer eens op de snelweg. Misschien daarom wel dat ik zo houd van het liedje over all the billion highways dat Bright Eyes enkele dagen later zal spelen. Werktuigelijk voeg ik in op de juiste baan en luister naar de verslaggever die probeert een massasprint te verslaan. Positie kiezen en afwachten.

‘Hushovd, Hushovd, Gilbert, daar komt Gilbert.. of is het toch Cavendish, Cavendish, Cavendish, het is Cavendish die hier de sprint wint!’

En dat alles in tien seconden gepropt. Tien seconden voor het gesprek van de dag (terwijl Vos in Italiƫ de sterren van de hemel fietst, maar daar horen we dan niks).

Vanuit Frankrijk kom ik geestelijk weer terug op mijn weg met A-nummer. Op de tweede baan, zo te zien. Voorgesorteerd voor de bocht. Prima.