Stilstand is vooruitgang formuleer ik nadat ik de auto stil heb gezet. Motor uit. Handrem aan. Aan de overkant wacht het pontje op passagiers. Tevergeefs, want het pontje komt leeg terug.
Er is geen telefoon, die heb ik thuis laten liggen. Die vergeet ik een paar keer per jaar. Daarom is er ook geen fototoestel.
Maartse landschappen tonen zich. De lucht is grijs. Gebroken grijs, dat wel. Het water weerspiegelt de lucht. De kleur laat zich raden.
Maartse landschappen. Het grijs dat alles infecteert. Grauwe bomen. Vergeeld gras. Verdroogd riet. De bootjes dobberen onbemand.
Buiten waait het. Ik sta stil en het lijkt alsof dat voor het eerst in weken zo is. Ach zapcultuur. In mijn portemonnee ga ik op zoek naar muntgeld voor de pont.
Geef een reactie