Dit is het boek waar alles samenkomt. Alle voorgaande boeken uit de leesclub. Het begint met een persoon die kanker heeft, net als Julius uit de Schopenhauer-kuur. Ook hier maakt filosofe Simone Weill haar opwachting, net als in Over Vrijheid. En tot slot wordt op pagina 81 ineens Mariana Mussucato’s The Entrepreneurial State aangehaald.
Het boek waarover ik schrijf is Op een andere planeet kunnen ze me redden van Lieke Marsman. Terminaal zieke schrijfster doet verslag van haar samenleven met een ongeneeslijke ziekte en de veranderingen in haar wereldbeeld die dat te weeg bracht. Het boek is een mengsel van essays en dagboeknotities.
Vanwege alle overeenkomsten met alle eerdere boeken nam ik het mee naar de leesclub en pitchte het als een mengsel van een autobiografie, filosofie en poezie.
Het is een prettig gedoseerd boek. Gebruik van witruimte (ja, dichter). Gebruik van korte zinnen.
Het is lastig een mening te hebben over een boek van een terminaal zieke schrijfster. Omdat het een behoorlijk aantal particuliere ervaringen bevat, die ze tegelijkertijd wel invoelbaar maakt, maar die zijn niet werkelijk invoelbaar tot je zelf je doodsaankondiging hebt gekregen.
Mijn pitch leidde ertoe dat het boek nu als volgend boek bij de leesclub. Binnenkort mag ik een mening vormen bij een tweede lezing.
Geef een reactie